Μέρα μνήμης, πόνου και αγανάκτησης...

19_05 | Ημέρας μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου

Η ημέρα μνήνης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου αναφέρεται στις σφαγές και στον βίαιο διωγμό εναντίον Ελληνικών πληθυσμών στην περιοχή του Πόντου που πραγματοποιήθηκαν από το κίνημα των Νεότουρκων κατά την περίοδο 1914-1923.

Να ξεραίνεται η γούλα μ’ αν ανασπάλλω την πατρίδα μ’, τον Πόντον
_Κώστας Π. Μαυρόπουλος

Η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε την γενοκτονία των Ποντίων με 70 χρόνια καθυστέρηση.. στις 24 Φεβρουαρίου 1994 με το Νόμο 2193/1994 ΦΕΚ Α' 32. Οι εκδηλώσεις Μνήμης, με προεδρικό διάταγμα, έχουν Πανελλήνιο χαρακτήρα και γίνονται σε όλη την Επικράτεια. Όταν η 19η Μαΐου δεν πέφτει να είναι ημέρα Κυριακή, ο εορτασμός γίνεται την πρώτη Κυριακή μετά τη 19η Μαΐου.

Η Γενοκτονία (ο όρος γενοκτονία, όπως διαμορφώθηκε στη δίκη της Νυρεμβέργης το 1945, σημαίνει τη μεθοδική εξολόθρευση, ολική ή μερική, μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας και πρόκειται για ένα πρωτογενές έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις) του ποντιακού ελληνισμού έχει αναγνωριστεί επισήμως την Κύπρο, τη Σουηδία, πολιτείες των ΗΠΑ και περιφερειακές κυβερνήσεις στην Αυστραλίας, όπως προσφάτως και η γερουσία της πολιτείας της Νέας Νότιας Ουαλίας, η οποία σε μία ιστορική κίνηση, αναγνώρισε ομόφωνα τη γενοκτονία Ελλήνων του Πόντου παράλληλα με αυτήν, των Αρμενίων και Ασσυρίων κατά την περίοδο 1915-1922.

353.000 χιλιάδες ήταν μόνο οι Έλληνες του Πόντου που δολοφονήθηκαν την περίοδο 1914 – 1923 από τους νεότουρκους και τους κεμαλικούς

H 19η Μαΐου του 1919 είναι η ημέρα που απεβιβάσθει ο Κεμάλ Πασάς στη Σαμψούντα και καθιερώθηκε ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Οι διωγμοί έγιναν πιο σκληροί και άγριοι προκειμένου να εξοντωθούν οι Πόντιοι, τάγματα εργασίας, πυρπολήσεις των χωριών, οι βιασμοί, οι μαζικές δολοφονίες, ανάγκασαν τους Ελληνες να εγκαταλείψουν τις προαιώνιες εστίες. Η Τουρκία έκανε ότι μπορούσε για να αναγκάσει τους χριστιανούς να φύγουν από τον τόπο τους με το πρόσχημα της «ασφάλειας του κράτους». Τον επίλογο της ποντιακής γενοκτονίας αποτελεί ο βίαιος ξεριζωμός των επιζώντων μετά το 1922-1923.

Η γενοκτονία των Ποντίων είναι ιστορικό τεκμηριωμένο γεγονός και εντάσσεται στο σχέδιο εξόντωσης των μειονοτήτων που ζούσαν στην Μικρά Ασία. Το σχέδιο ολοκληρώθηκε με την Μικρασιατική καταστροφή και την σφαγή της Σμύρνης. Οι σφαγές κράτησαν έως το 1923, οι Νεότουρκοι του Μουσταφά Κεμάλ σκότωσαν περισσότερους από 350.000 Ελληνες κατοίκους του Πόντου και ανάγκασαν τούς υπόλοιπους να εγκαταλείψουν τα σπίτιά τους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών που έγινε με υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, οι Πόντιοι εγκαταστάθηκαν στην Θράκη και στην Μακεδονία.

Στην Τουρκία αυτή η μέρα είναι εθνική γιορτή. Στην Ελλάδα είναι ημέρα πένθους και μνήμης.

Η προώθηση της διεθνούς αναγνώρισης του Ποντιακού Ελληνισμού αποτελεί για όλους μας χρεός τιμής.. υπερβαίνει τον Ποντιακό πληθυσμό, είναι σεβασμός στην ιστορία και στην μνήμη.. μα πάνω απ' όλα είναι απότιση φόρου τιμής στα σφαγιασθέντα θύματα.

Η Ρωμανία κι αν επέρασεν ανθεί και φέρει κι άλλο


κείμενο: ιάκωβος-καγκελίδης
επιμέλεια: πωλίνα-ταϊγανίδου + τάσος-θώμογλου