Καλώς ήρθες Άνοιξη, καλώς ήρθες Μάρτη

Το βραχιολάκι μην ξεχάσεις...

Απ’ όσο θυμάμαι τον εαυτό μου κάθε που έμπαινε ο Μάρτης δέναμε στο χέρι μας το βραχιολάκι με την άσπρη και την κόκκινη κλωστή για να μην μαυρίσουμε! Έτσι μας έλεγαν οι γονείς μας. Φορούσαμε τον «Μάρτη» για να μας προστατέψει από τον ήλιο της Άνοιξης.

Στα παλιά τα χρόνια συνήθιζαν να κρεμούν το Μάρτη στα δέντρα για ανθοφορία. Όσοι λοιπόν τα φορούσαν και έφτανε η στιγμή που θα τα έβγαζαν, τα κρεμούσαν πάνω στα δέντρα για να τα πάρουν τα χελιδόνια και να χτίσουν τις φωλιές τους. Μια άλλη εκδοχή έλεγε πως τα κρεμούσαν στις τριανταφυλλιές για να γίνουν τα μάγουλά τους κόκκινα σαν τα τριαντάφυλλα. Κάποιοι τα φορούσαν μέχρι την Ανάσταση και τα έκαιγαν στην λαμπάδα τους.

Η γιαγιά ετοίμαζε την κόκκινη και την άσπρη κλωστή, την στριφογύριζε και την περνούσε σε μια τρύπια δεκάρα. Το βραχιολάκι το φορούσαν μικροί μεγάλοι σε κάθε οικογένεια. Η άσπρη κλωστή συμβόλιζε την αγνότητα και η κόκκινη την αγάπη. Οι δυο μαζί την πίστη προς τη θρησκεία. Υπήρχαν πολλές εκδοχές, διαφοροποιημένες από περιοχή σε περιοχή. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ποτέ δε τον ξεχνούσαμε. Το έθιμο του Μάρτη ή αλλιώς της Μαρτιάς γιορτάζεται και στα Σκόπια με την ονομασία «Μάρτινκα», στη Ρουμανία ως «Μάρτιζορ» και στην Αλβανία ως «Βερόρε», έτσι όπως ακριβώς το γιορτάζουμε και εμείς. Ευρέως διαδεδομένο λοιπόν και με ρίζες από την Αρχαία Ελλάδα.

Ας συνεχίσουμε αυτό το παλιό και όμορφο έθιμο που μας ταξιδεύει πίσω στα παιδικά μας χρόνια και ας νιώσουμε για λίγο πάλι παιδιά. Φτιάξτε και σεις ένα Μάρτη για σας και τα αγαπημένα σας πρόσωπα!

κείμενο: νίνα-καγκελίδου
επιμέλεια: αλέξανδρος-κόγκας + ιάκωβος-καγκελίδης