Σαφάρι του ΙΚΑ στην υποσαχάρια Βέροια

Κάργκο βερμουδίτσα στο χρώμα της άμμου, κιάλια κρεμασμένα από τη σβερκάδα και κακάο στο παγούρι

Φθινόπωρο στον μακεδονικό κάμπο. Σαν να λέμε, εμμηνόπαυση Ινδής, μάνας 8 παιδιών. Ηρεμία, αλλοπρόσαλλος καιρός, ανασφάλεια, και χοντρές ψιχάλες ΠΑΟΚ και Χρυσής Αυγής. Αν όμως μπορέσουμε για λίγο να επικεντρωθούμε στις λεπτομέρειες, θα παρατηρήσουμε στο βάθος μια μικρή δίνη, έναν κονιορτό από ροδακινοποτισμένο χώμα. Ναι... είναι πλέον βέβαιο˙ κάτι κινείται. Ένα ανοιχτό τζιπ, ένα Land Rover Defender, σκίζει κάθετα τον γαλήνιο κάμπο και προσεγγίζει με ταχύτητα την ανατολική είσοδο της αποστολοβάδιστης πόλης μας.

-Αλτ τις ει, ρε;, ρωτάει ζοχαδιασμένος, ο πρώτος αγουροξυπνημένος μαγαζάτορας.
-Μικτό κλιμάκιο του ΙΚΑ. Στόχος μας είναι η καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας.
-Α, για πουτάνες ψάχνετε, δηλαδή;

Ας ρίξουμε μια ματιά στο αυτοαποκαλούμενο «κλιμάκιο». Τρεις ροδομάγουλοι πενηντάρηδες, βγαλμένοι από μπροσούρα ταξιδιωτικού γραφείου. Κάργκο βερμουδίτσα στο χρώμα της άμμου, κάλτσα μέχρι το γόνατο σε αποχρώσεις αειθαλούς δέντρου, μπεζ, τσαλακωμένο πουκάμισο με διπλωμένα μανίκια και πλατύγυρο καπέλο παραλλαγής. Κιάλια κρεμασμένα από τη σβερκάδα και κακάο στο παγούρι. Αν εστιάσουμε σ’ αυτόν που φαίνεται επικεφαλής, θα εντοπίσουμε υπολείμματα σφολιάτας στο πηγούνι και ένα μπικ μπλε να εξέχει ελαφρώς από την τσέπη της καρδιάς. Τα όπλα τους γεμάτα και κρυμμένα καλά στα φορτηγάααααα, δηλαδή στην περίπτωσή μας στο τετρακίνητο τέρας, που καλύφθηκε με δίχτυ παραλλαγής και τους περιμένει στο πάρκο της Εληάς.

Τα νέα διαδόθηκαν γρήγορα. Παρ’ όλα αυτά τα κοπάδια των εργαζομένων, ασφαλισμένων και ανασφάλιστων, δηλωμένων και αδήλωτων, αφού αφόδευσαν στις φωλιές και τα νυχτερινά τους καταφύγια, κινούνται προς αναζήτηση τροφής μέσω της εργασίας. Σιγά σιγά τα μαγαζιά υποδέχονται τα ακάματα θηλαστικά, οι μάρσιποι γεμίζουν από κούραση και πενιχρά έσοδα, και τα κέρατα, οι οπλές, και τα τρομαγμένα φτερουγίσματα, προκαλούν την αναστάτωση που πρέπει να συνοδεύει κάθε εμπορικό κέντρο που διεκδικεί το δικαίωμα στη βιωσιμότητα. Αντιλόπες σερβίρουν καφέδες, ελέφαντες καθαρίζουν τζάμια και πιθηκοειδή πηδάνε από πόρτα σε πόρτα προσφέροντας υπηρεσίες και πλασάροντας εμπορεύματα. Κάπου ένα τεφτέρι ανοίγει, κάπου αλλού ένα άλλο κλείνει με πάταγο, το στυλό αφήνει τον βαμβακερό πλακούντα του, το καπάκι σφηνώνει ανάμεσα στα σαπιόδοντα του επικεφαλής και ΜπαααΑΑΑΑΑααααμμμ. Το πρώτο ζώο πέφτει νεκρό στο αποστολικό, υποσαχάριο εθνικό πάρκο της Βέροιας. Η κάθε σφαίρα κοστολογείται 10.550 ευρώ.

Κάπως έτσι έκανε την εμφάνισή του ο φόβος. Ο φόβος που νιώθει το θήραμα όταν έχει δει το ζώο που έπινε νερό από τη γούρνα δίπλα του να πέφτει νεκρό. Από εκείνη τη στιγμή, δεν είναι ποτέ ξανά το ίδιο. Οι κινήσεις του είναι σπασμωδικές, η ζωή του ολόκληρη δένεται με έναν κόμπο, οι γεύσεις αλλοιώνονται και το μέλλον γίνεται ανέκδοτο. Κάποιοι έχουν λάβει εντολή να οπλοφορούν, να απολαμβάνουν την οσμή του ιδρώτα των φοβισμένων ζώων και να πυροβολούν με τις πανάκριβες σφαίρες τους κατευθείαν στο ψαχνό. Τα κοπάδια διαλύονται, μεταναστεύουν σε πιο φιλόξενες περιοχές και το φθινόπωρο υπόσχεται έναν χειμώνα αγωνίας και παραλογισμού.

Έτσι ζούμε όλοι μας πλέον. Ακούγοντας το παλούκι να ακονίζεται χιλιοστά κάτω από το καλοαναθρεμμένο και ίσως καλομαθημένο κωλαράκι μας. Καταδικάζω τη μαύρη εργασία. Την προτιμώ όμως από την ανεργία. Είναι προφανές πως οι παραβάτες θα πρέπει να πληρώσουν και να συμμορφωθούν. Πώς όμως μπορείς να πάρεις ρέστα από 1 λεπτό του ευρώ; Πόσο ακόμα θα πληρώνονται εδώ, επάνω μας, οι μαλακίες που έγιναν; Δεν μπορείς να κάνεις τον ρινόκερο χελώνα και το λιοντάρι σαλιγκάρι. Οπότε κύριοι του μικτού κλιμακίου και τα λοιπά: πίσω στο τζιπ σας. Αρχίστε ένα σαφάρι εύρεσης εργασίας για τον κόσμο που υποφέρει κι αφήστε τις δηλωμένες, τις δεδηλωμένες και τις αδήλωτες για το Τμήμα Ηθών και τις τσατσάδες.

κείμενο: αλέξανδρος-κόγκας
επιμέλεια: κωνσταντία-μαζαράκη + τάσος-θώμογλου