Χορηγοί και παλικάρια, γίναμε μαλλιά-κουβάρια

Και δυο λόγια για την ΚΕΠΑ

Το κατάλαβες από τον τίτλο, δεν έχω όρεξη. Δεν έχω όρεξη για τέτοια ποστ, ειδικά τώρα που ετοιμάζω βαλίτσες και φουσκώνω τα μπρατσάκια μου. Όμως, βρε μπαγάσηδες γιατί δεν παίζετε σωστά και με στεναχωρείτε; Κι εγώ που νόμιζα ότι μπορούσαμε να παίζουμε όλοι μαζί μια χαρά και να μη χρειάζεται να παίρνω την μπάλα μου και να φεύγω όποτε με κοροιδεύετε… Τέλος πάντων, επειδή ακολουθεί εποπτικό υλικό, που συνήθως κλέβει την παράσταση, δε θα σκεφτώ να γράψω τίποτα άλλο έξυπνο εδώ, θα πάει τσάμπα. Επιφυλάσσομαι και μπαίνω κατευθείαν στο ζουμί:

Όλοι ξέρετε για τις εκδηλώσεις του Συλλόγου «Ευστάθιος Χωραφάς» στην Πατρίδα, οι περισσότεροι από εσάς πήγατε έστω μια φορά να διασκεδάσατε και τα περισσότερα τοπικά μέσα κάλυψαν με αρκετά ποστ, βίντεο και φωτογραφίες τις εκδηλώσεις. Μέσα σε όλα αυτά τα ωραία, είχαμε βάλει κι εμείς ένα ρημάδι λογότυπο ως χορηγοί επικοινωνίας που ήμασταν εφέτος και από την πρώτη χρονιά λειτουργίας της ιστοσελίδας μας. Κάποιοι πιο πονηροί μπορούν να φανταστούν και το λόγο που μπορέσαμε να ασχοληθούμε πιο ενεργά στη διοργάνωση των εκδηλώσεων, αλλά δεν νομίζω να υπάρχει κανένας, ο οποίος να ένιωσε πως δεν είχε το ελεύθερο είτε να ζητήσει να μπει το μέσο του χορηγός είτε να καλύψει τις εκδηλώσεις με όποιον τρόπο θεωρούσε πιο σωστό και πιο επικερδή για τον ίδιο.

Αλλά αυτό που βλέπαμε όλη την περίοδο αυτή μας έκανε να απορούμε. Κάτι θα έχουμε κάνει ρε πούστη, δε γίνεται. Φαίνεται πως θα χρωστάμε τίποτα λεφτά, θα έχουμε παρκάρει κάποτε μπροστά απ’ το γκαράζ σας, κάτι, κάτι… Το ρημάδι το λογότυπο μας το μακελέψατε, το μουτζουρώσατε, το αντικαταστήσατε με κάποιο άλλο της αρεσκείας σας, στην καλύτερη των περιπτώσεων απλώς το κόψατε και το πετάξατε. Τέτοιο μίσος ούτε ο Λεμπρόν όταν άφησε το Κλίβελαντ για το Μαϊάμι δεν προκάλεσε.

Για να είμαι ξένοιαστος και να γκρινιάξω στη συνέχεια ελεύθερα, θέλω να ξεκινήσω πρώτα από αυτούς που φέρθηκαν άψογα απέναντι στους εαυτούς τους και κατόπιν σ’ εμάς: eleytheriadhs.blogspot.gr, laos-epea.gr, verianet.gr και faretra.info δεν ασχολήθηκαν με την κοπτική-ραπτική και μάλιστα κάλυψαν εκτεταμένα τις εκδηλώσεις. Πώς έμοιαζε η αρχική αφίσα με το arive.gr ως χορηγό επικοινωνίας; Αντιγράφω το post του ΛΑΟΥ για να έχετε μια εικόνα:

Το βλέπετε εκεί στη μέση, ανάμεσα από την Ασλανίδου και τον Καρρά; Να, ένα κόκκινο-άσπρο πραγματάκι που γράφει το όνομά μας; Τι εννοείς εκεί είχε μια μουτζούρα όταν το είδες εσύ; Μουτζούρα; Μήπως το άνοιξε το παιδί σου με τη Ζωγραφική και χαζολογούσε; Όχι, δεν το πιστεύω. Στείλε λινκ.

Μπαμ. Μα εδώ μιλάμε για τέχνη, μιλάμε για εξπρεσιονισμό στα καλύτερά του. Καλά μας έκανε. Άνθρωπο που ασχολείται με τη ζωγραφική, να τον αγαπάς. Όλη η γη να ‘ναι ο καμβάς του.

Στο άπειρο διαδίκτυο, ακόμα κι οι πιο αδαείς μπορούν να βρουν και να διαβάσουν τον ελληνικό Κώδικα Διαφήμισης-Επικοινωνίας. Ξεφυλλίζουμε μέχρι να δούμε ας πούμε αυτό:

Άρθρο Β4 – «Σφετερισμός» επιχορηγουμένων αγαθών

Γενικώς απαγορεύεται οποιαδήποτε απόπειρα δημιουργίας εντυπώσεων περί χορηγίας οποιασδήποτε εκδήλωσης ή δημοσιογραφικής κάλυψης εκδήλωσης, επιχορηγούμενης ή μη, εφόσον το εν λόγω πρόσωπο (φυσικό ή νομικό) δεν τυγχάνει όντως επίσημος χορηγός των εν λόγω αγαθών ή δημοσιογραφικών καλύψεων.

Και παρακάτω βλέπουμε ποια είναι η στάση δυο τοπικών μέσων απέναντι στον ξεκάθαρο αυτό κανονισμό:

Ηθικό δεν το λες, νόμιμο δεν το λες, αλλά οφείλω να αναγνωρίσω και στους δυο τους το μεράκι. Μπήκαν δηλαδή στη διαδικασία και έβαλαν το λογότυπό τους καθαρό και ξάστερο στο προβλεπόμενο σημείο, εκεί δηλαδή που υπήρχε το δικό μας. Προϋποθέτει μια γνώση όσο να πεις και καλό είναι αυτά να λέγονται. Φαίνεται δηλαδή πως έχουν την τεχνογνωσία να το δουλέψουν το θέμα, θα μπορούσαν να το τοποθετήσουν να εκεί στο γιακαδάκι της μπλούζας ή θα μπορούσαν να το κολλήσουν δίπλα στα 40 χρόνια, να νομίζει ο κόσμος πως τα NAOUSEIKA NEA ας πούμε κλείνουν σαραντακονταετία. Δεν το έκαναν.

Παραπάνω βλέπουμε μια πιο αφαιρετική προσέγγιση, μια επιλογή μίνιμαλ, δωρική. Εδώ βέβαια οφείλω να πω δυο πράγματα: στην αρχική αφίσα υπήρχαν οι χορηγοί. Στο ποστ με την κλήρωση των προσκλήσεων (ωραία ιδέα, ε;) τσεκουρώθηκαν και τα δύο κι έμειναν αυτά που ενδιαφέρουν. Πού, πότε και πόσο.

Α, το εντυπωσιακό με αυτούς που έκαναν τις καλλιτεχνικές τους ανάγκες πάνω στην αφίσα, είναι ότι άφησαν (εκτός του inveria.gr) το όνομα του χορηγού, του φίλου Γιάγκογλου. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνετε τι θέλω να πω, πάντως για χαζούς δε σας έχω…

Αυτά για το θέμα αυτό και του χρόνου με υγεία. Δεν εκφράζω προσωπική άποψη στο παρόν ποστ, προσωπικός είναι ο τρόπος με τον οποίο εκφράζω ένα κοινό αίσθημα απογοήτευσης για τον τρόπο με τον οποίον φέρθηκαν σ’ εμάς άνθρωποι που θα έπρεπε να έχουν αν μη τι άλλο εκτιμήσει τη διάθεσή μας να μην μπαίνουμε σε μικρόψυχες λογικές. Όμως, δε θα αφήσω κανέναν να μουτζουρώνει το όνομά μας κυριολεκτικά και μεταφορικά. Γιατί ούτε γνωριζόμαστε ούτε χρωστάμε σε κανέναν ούτε την ίδια γλώσσα μιλάμε. Υπάρχουν όρια ακόμη και στην ασυδοσία και κάποιοι εξ υμών τα έχετε ξεπεράσει αυτές τις προηγούμενες μέρες.

Ουκ ηπίστατο φεύγειν.

Και δυο κουβέντες για την ΚΕΠΑ μας. Για την τακτική της να μη θέλει στις αφίσες της να υπάρχουν τοπικές ιστοσελίδες ως χορηγοί επικοινωνίας δε μου πέφτει λόγος. Δεν μας χρωστάνε, δεν τους χρωστάμε και τελείωσε. Βρεθήκαμε στο παρελθόν, ως πιο ανυποψίαστοι, μπροστά στην –εντελώς αδικαιολόγητη- γκρίνια κάποιων μέσων που ενώ περιορίζονταν συνήθως στην ανάρτηση ενός δελτίου τύπου και σε 2 φωτογραφίες από το κινητό τους είχαν την απαίτηση να μοστράρονται παντού. Η διπλωματία είναι δύσκολος τομέας, οπότε απλώς δεχτήκαμε αυτόν τον ιδιότυπο κοινό αποκλεισμό προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Σάμπως τι; Εκτός από την περηφάνια μας για μια καλή δουλειά που αναγνωρίζεται πρωτίστως από τον ίδιον τον καλλιτέχνη, δεν είχαμε να κερδίσουμε και τίποτα.

Πριν λίγο καιρό, ενημερωθήκαμε από παραγωγή που φιλοξενήθηκε στη Βέροια πως επιθυμεί να είμαστε χορηγοί επικοινωνίας, να προωθήσουμε την εκδήλωσή τους, όπως κάναμε και στην αντίστοιχη εκδήλωση της Θεσσαλονίκης. Στα πλαίσια αυτά, μας ζητήθηκε να πάρουμε συνέντευξη από τον/την καλλιτέχνη και η παραγωγή εξέφρασε την επιθυμία να μπει ανταποδοτικά το λογότυπό στις αφίσες κ.ά. Μια βδομάδα μετά, μας ενημέρωσαν για κάτι που υποψιαζόμασταν ότι ισχύει ακόμη, ότι είναι πολιτική της ΚΕΠΑ να αποκλείονται τα τοπικά ΜΜΕ από τη χορηγία επικοινωνίας ή μάλλον από την αναγραφή τους ως χορηγοί σε αφίσες και άλλο υλικό προώθησης της εκδήλωσης.

Η αφίσα κυκλοφορεί με το λογότυπο ενός τοπικού ραδιοφωνικού σταθμού και κυρίως με τα ονόματα των χορηγών άλλων πόλεων με τους οποίους είχε συνάψει συμφωνίες η παραγωγή, αλλά γλιτώνει εμάς από την αναστάτωση, από την ενδεχόμενη γκρίνια κάποιων ή τέλος πάντων γλιτώνει τα μάτια των συνδημοτών μας από το αποκρουστικό μας λογότυπο. Αποκλείει δηλαδή ξεκάθαρα ένα μέσο της πόλης της και την ίδια στιγμή αφήνει το λογότυπο άλλων μέσων (π.χ. κουλτουρόσουπα) τα οποία βρήκε έτοιμα στην αφίσα που έστειλε η παραγωγή. Και ρωτάω τελικά: αν αποκλείονται οι χορηγοί επικοινωνίας γιατί να μην αποκλείονται όλοι; Αν η παραγωγή έστειλε την αφίσα γιατί ενοχληθήκατε από τον τοπικό χορηγό και δεν ενοχληθήκατε από τους υπόλοιπους, των άλλων πόλεων; Δικαίωμα παρέμβασης φαίνεται πως είχατε, για εμάς το κάνατε, αλλά την ίδια στιγμή κυκλοφορούν στην πόλη μας ονόματα χορηγών που όχι μόνο δεν θα στήριζαν επαρκώς την προώθηση της συγκεκριμένης εκδήλωσης, αλλά που έχουμε καταφέρει να τους ανταγωνιζόμαστε στα ίσα στη δική τους πόλη. Η απάντηση μάλλον είναι επειδή για αυτούς δε θα γκρίνιαζε κανείς εδώ, μέσα στα τείχη της μικρής, αποστολικής μας πόλης.

κείμενο: αλέξανδρος-κόγκας
επιμέλεια: πωλίνα-ταϊγανίδου + ιάκωβος-καγκελίδης