Να κεράσω υπερσιαλόρροια και φριχτό πονοκέφαλο;

Ποτά-μπόμπες, ο υγρός Παρθενώνας των μικροαστών.

Όλη την βδομάδα τον ήπιες, αλλά απόψε θα το κάψεις, θα βγεις και θα τα πιεις να έρθει το μάτι και να θολώσει σαν του μπαγιάτικου ψαριού. Αμάν Παναίαμ, όταν βοσκάς στα μπαρ και βλέπεις τα μπουκάλια να εκδίδονται για πάρτη σου πώς να κρατηθείς; Νιώθεις σαν παιδάκι σε εργοστάσιο σοκολάτας κι ας ξέρει κι αυτό πως αν πέσει με τα μούτρα μέσα θα πονάει το βράδυ η κοιλίτσα του... Αλλά εσύ δεν καταλαβαίνεις τίποτα, είσαι ο άρχοντας του μπαρ, ο Οβελίξ που κλαψουρίζει στον Δρυίδη-κλαρινομπάρμαν για ένα ακόμα ελιξίριο, ένα μαγικό φίλτρο όνομα και πράγμα. Διότι αγαπητοί μου, μην έχετε καμιά αμφιβολία γι’ αυτό. Όσο γνωρίζετε τη συνταγή του μαγικού φίλτρου των Γαλατών, άλλο τόσο ξέρετε και τι πίνετε όταν βγαίνετε όξω.

Αν ζούσαμε σε έναν κόσμο αβρότητας ένας τυπικός διάλογος πελάτη-καταστηματάρχη θα μπορούσε να είναι ο εξής: «Πώς θα σας φαινόταν, αγαπητέ μου κύριε, αν με αντάλλαγμα ένα σημαντικότατο χρηματικό ποσό, κάνατε το κρανίο μου φωλιά για άγρια πτηνά που κρώζουν τρομαγμένα, κλειστό γήπεδο για τη διεξαγωγή του αγώνα Μπαλοζωάκια-Τρελόμπαλες και συνέλευση της πολυκατοικίας της Κατερίνας Σοφιανού; Α, συμφωνείτε, μα αυτό είναι θαυμάσιο!» Α, η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει πιο μικροαστικά εξαιρετικός τρόπος διασκέδασης, από το βομβαρδισμό. Από το μπαρ της Χαρούλας Πεπονάκη μέχρι το μπαρ της γειτονιάς σου η κουβέντα για τις «μπόμπες που μας ποτίζουν» είναι ίσως μεγαλύτερη από το ίδιο το φαινόμενο. Εδώ το όνομα ξεπερνά το θρύλο…

Αν δεν ξυπνάς Σάββατο και Κυριακή πρωί με κεφάλι - παιδική χαρά, λες και καθόταν όσο κοιμόσουν πάνω του ο Μπίλιας, δε ζεις αξιοπρεπώς τα βράδια σου και κυρίως δε συμβάλλεις στην τοπική οικονομία όσο οφείλεις. Αν δε το κατεβάσεις το Τζίβας, το Κατεσάρ, το Ντέβαρς, το Χάμεσον και καμιά Πέρδικα ελευθέρας βοσκής πώς να βάλεις δύσκολα στον οργανισμό σου, πώς θα συνειδητοποιήσεις και βιωματικά ότι όντως είναι σωστό το σύστημα που μας έδωσε ο Μεγάλος, έχει προβλέψει για την υπερχείλιση, την οξείδωση, για τα πάντα. Η μπόμπα είναι το απόσταγμα των καρπών της νεοελληνικής κουλτούρας. Ένα φρούτο περίεργο, που μοιάζει εύγευστο ενώ δεν είναι, μοιάζει ασφαλές ενώ δεν είναι και κυρίως μοιάζει διασκεδαστικό, ενώ δεν είναι. Είναι μπόλικο, είναι εύκολο, είναι φτηνό και παράνομο: Είναι γαμάτο.

Από την άλλη μη τα ρίχνεις μόνο στο αφεντικό. Κι εσένα συχνά, τα θέλει η κωλάρα σου. Μπαίνεις σε κάτι μαγαζιά με μέσο όρο ηλικίας πελατών τα δεκατέσσερα μισό και το ποτάκι στο τάλιρο. Ε, θα το αναβιώσεις το αγγλικό καλοκαίρι στο Φαληράκι, τι θα κάνεις. Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις η νοθεία είναι τόσο προφανής που δεν μπαίνει και κανείς στη διαδικασία να το αποκρύψει. Φεύγοντας μπορεί να πάρεις και δώρο κούπα-shell ή καμιά δωροεπιταγή για λιπαντικό F1 της Cyclon, εξαρτάται από τη συνεργαζόμενη κάβα-βενζινάδικο.

κείμενο: αλέξανδρος-κόγκας
επιμέλεια: πωλίνα-ταϊγανίδου + τάσος-θώμογλου