Για σέλφι κανείς;

Γνήσια ρομαντικές στιγμές

Είχαμε και στο χωριό μου selfie. Απ’ όλα είχαμε σε κείνα τα βλαχοποντιακά, φασουλονταβάδικα χωριά. Απλά το λέγαμε κάπως διαφορετικά, κάπως πιο σερνικά, το σέλφι ακούγεται κάπως ελαφρύ, ακόμα και με το δικό μας βαθιά συριστικό αρχικό σσσσς. Όταν κάναμε στάση στο δρόμο για το χειμαδιό, όταν έβγαινε για δευτερόλεπτα το ταγάρι από τον ώμο κι η γκλίτσα καρφώνονταν στο καστανόχωμα, το γνωρίζαμε όλοι. Ήταν ώρα περισυλλογής, ώρα για selfie. Πάνω απ΄τη λιμνούλα, σ΄όλες τις Μπάρες του νομού, καθρεφτιζόταν η μορφή σου κι έπαιρνες γκριμάτσες είτε για να διώξεις κατιτίς απ΄το δόντι είτε για να τσεκάρεις ποια μούτρα θ’ αντικρύσει η Μαριοάρα. Κάπως έτσι λοιπόν, ξεκίνησε το selfie.

Κι από τότε είναι παντού. Selfie για όσους δεν έχετε χαμπάρια, είναι η αυτοφωτογράφιση, αυτό που κοιτάς κατάματα το φακό του κινητού σου ή οποιασδήποτε webcam, ποζάρεις και ανεβάζεις τη φωτογραφία σε social media της αρεσκείας σου. Έχουν γιγαντωθεί κοντά τους και μαζί τους, έχουν γίνει μια παγκόσμια αναγκαιότητα, μια έγχρωμη απόδειξη χρήσης της τεχνολογίας για ηλίθιους σκοπούς. Πάντως έχουν ενδιαφέρον οι σέλφι και καμιά φορά μπορεί να είναι διασκεδαστικές, χαρακτηριστικές και μοναδικές. Η χρήση των social media από τους celebrities και η καθημερινή επαφή μαζί τους μέσω twitter, facebook, YouPorn και άλλων, έχει σε μεγάλο βαθμό υποκαταστήσει τη δουλειά των paparazzi. Δίκαια και δημοκρατικά πράγματα, από τον Ομπάμα και τον Πάπα μέχρι τον Διαμαντή το τραβεστί και την Συρμούλα από το Αγρίνιο, όλοι μια ομάδα, όλοι κάτω από τη σκιά των φτερούγων των σέλφι. Είναι άπειρες οι κατηγορίες των σέλφι. Θα δώσω κάποιες.


Σέλφι στο μπάνιο για εκείνην.

Βαμμένη σαν μεσόκοπη πόρνη, με το μαλλί φρεσκοκαμμένο στη μασιά και τον λαιμό να σπάει είτε δεξιά είτε αριστερά σαν τον Χριστούλη στον Σταυρό ή σαν κοιμισμένο φαντάρο στα τρένα. Την στιγμή της κρίσης, λίγο πριν πατήσει το κουμπάκι, τα χείλη σουφρώνουν υπερβολικά και καθόλου φυσιολογικά και μένουν εκεί να χάσκουν σαν ταλαιπωρημένη κωλοτρυπίδα μπαμπουίνου. Το μάτι θα είναι ή απόκοσμα ανοιχτό ή ίσα που θα ανοίγει λες κι ο καθρέφτης τη στιγμή του κλικ έχει την φωτεινότητα του ηλιακού δίσκου. Αν αρέσει η σέλφι θα ανέβει στο facebook προφίλ αργά το απόγευμα του Σαββάτου για να προλάβει έως το βράδυ της ηρωικής εξόδου να συγκεντρώσει 980+ λάικς από συνομηλίκους, φίλες από τα αγγλικά κι ακούραστους σκάουτερς του Σειρηνάκη. Ενδυματολογικά υπάρχουν περισσότερες επιλογές. Από πετσέτες θαλάσσης μέχρι το μπέιμπι ντολ της μεγάλης της ξαδέρφης. Οι μόνες σταθερές είναι το κεντράρισμα της φωτογραφίας στη βυζοχαράδρα και το ταυτόχρονο ρούφηγμα της κοιλιάς μέχρι τα μπούνια.


Σέλφι στο μπάνιο για εκείνον.

Γυμνός από τη μέση και πάνω κι υπό το φως των 60 βατ, με λίγο σφίξιμο τα ξέφτια κοιλιακών αρχίζουν να διακρίνονται. Οι πιο πολιτισμένοι της κατηγορίας απλά βγάζουν τη μπλούζα. Αν είσαι όμως τυχερός θα πετύχεις μπλούζα σηκωμένη με το μοναδικό ελεύθερο χέρι έτσι ώστε να αποκαλυφθεί το ιερό τρίπτυχο κοιλιακοί-ζώνη-βρακί, ο πρόναος της νεανικής ζωής. Κυκλοφορούν εκδοχές με χαμηλοκάβαλο τζινάκι κι ελεύθερο χέρι στην τσέπη με προεξέχοντα αντίχειρα, εορταστική εκδοχή με φρσκοσιδερωμένο πουκάμισο κι αλυσιδίτσα στο λαιμό και καλοκαιρινή βερσιόν με παρδαλό επίσης χαμηλοκαβαλότατο μαγιό και γυαλί ηλίου. Το μαλλί επίσης φρεσκοκαμμένο στη μασιά και ζελεδιασμένο πειραματικά, το βλέμμα κάτι μεταξύ πονηρού και κακού, βλέμμα λοιπόν έκφυλου ράπερ ή τσαμπουκαλεμένου ευνούχου. Όσο και να προπονηθεί δεν φτάνει στην τεχνοκρατική τελειότητα της γυναίκας συναδέλφου του και στο τελικό αποτέλεσμα συμπρωταγωνιστεί άθελά του μια οικογενειακή συσκευασία μαλακτικού, το κρεμασμένο πίσω απ’ την πόρτα φούξια μπουρνούζι της αδερφούλας του κι ένα AXE εποχής. Η φωτογραφία θα ανέβει άμεσα, χωρίς ιδιαίτερο στρατηγικό πλάνο και τα αποτελέσματά της θα είναι πενιχρά, καθώς θα περιορίζονται σε κάνα λάικ γειτόνισσας-συμμαθήτριας με γκόμενο φαντάρο και σε ενθαρρυντικά σχόλια σπυροφόρων εφήβων του στυλ «τα σπας μαν» ή «πίνεις κρεατίνες;».


Σέλφι φαγοπότι.

Για ευνόητους λόγους να και τα πρότυπα των σέλφι είναι εισαγόμενο, εδώ η σειρά έχει ανατραπεί και οι σέλφιες γαστρονομικού περιεχομένου εμφανίζονται συχνότατα στη περιοχή μας. Ο κλασικός μπακουρόλετσος που θα φωτογραφηθεί με την τεράστια πίτσα που σχεδόν θα εισπνεύσει λίγες στιγμές μετά, η ψευτοκυριλέ τσουλίτσα που θα φωτογραφηθεί με ένα μπουκάλι Moët κι ένα αστακοπόδαρο στο στόμα σε στυλ «έχει και τυχερά της η γεροντοκαψούρα», ο ντεμέκ φοιτηταράς, ο μαθητής κι η άσχημη που θα φωτογραφηθούν μ’ ένα Μικέλ στο χέρι, Ακόμα κι ο ορίτζιναλ καφενειακός φοιτητής θα σελφάρει με φραπεδάρα και φιλτράκι κύκνο στο μεσοχείλι για να τη στείλει στους φίλους στο χωριό που έχουν την έγνοια του. Αν σ’ αγαπάει ο Θεός εδώ μπορεί να πετύχεις διαμαντάκια, φωτογραφιάρες «είμαι στο κλαμπ, στον πεζόδρομο και καπνίζω ένα τσιγάρο» ή «πάλι πήγα με τους ανήλικους φίλους μου για μια μπύρα και τώρα δες με, είμαι πολύ μεθυσμένος και κακός. Καπνίζω και τσιγάρο σαν τα γυφτάκια.», «Τώρα τρώω ένα μπιφτέκι και πίνω μια κόκα κόλα γιατί πριν έγινα κομμάτια και κάπνισα και τσιγάρο». Γνήσια ρομαντικές στιγμές από μια γενιά που κατηγορείται άδικα για μια αμοραλιστική προσέγγιση της ζωής. Και κάπου εκεί βρήκα μια απίστευτη βελγική πραλίνα. Σέλφι. Βρήκα σκάβοντας με την ίδια μου τη μύτη μια ευμεγέθη τρούφα σε δάσος της Αλσατίας; Σέλφι. Δαγκώνω ένα λουκάνικο από ζώο αγνώστου ταυτότητας σε μια καντίνα της παλιάς εθνικής; Σέλφι. Βρήκα λίγο σανό; Σέλφι.





Έχεις ένα σκυλάκι, μια γάτα, ένα γεράκι για κατοικίδιο; Μια στο τόσο, όταν αισθάνεσαι την ανάγκη να δημοσιοποιήσεις την ευαίσθητη πλευρά του χαρακτήρα σου, ξέρεις τι πρέπει να κάνεις. Κεφαλοκλείδωμα στο ζωντανό, πόζα δική σου αινιγματική και σέλφι. Είσαι ο προστάτης των ζώων και σ’ ευχαριστούμε, είσαι μια αγνή, καλόκαρδη ψυχή και σε χρειαζόμαστε.

Είσαι έτοιμος για ταξιδάκι, καβάλησες αραμπά, καΐκι, πούλμαν, αεροπλάνο; Σέλφι για να μας ψαρώσεις, σέλφι για να δούμε πόσο ανοιχτοί είναι οι ορίζοντές σου και πόσο αξιοζήλευτοι οι προορισμοί σου. Ακόμη κι αν σ’ αυτούς εντάσσονται και τα νοσοκομεία και οι κλινικές. Είσαι στο κρεβάτι του πόνου με καρφιά αντί για κόκκαλα και σύρματα αντί για νεύρα; Σέλφι. Ταυτόχρονα με το κρραακ του σπασμένου οστού, ακούγεται το κλικ του κινητού. Και μ’ αυτό το κλικ αρχίζουν όλα.


κείμενο: αλέξανδρος-κόγκας
επιμέλεια: κωνσταντία-μαζαράκη + τάσος-θώμογλου