Tattoo or not tattoo?

Μην το κάνεις χειρότερο από ότι είναι. Άσε τα μελάνια για τα στυλό...

Ο μυταράς εξερευνητής, James Cook είναι υπεύθυνος για την εισαγωγή των tattoo στον δυτικό κόσμο. Έχοντας βγάλει τα άντερά του σχεδόν σε όλες τις συντεταγμένες του χάρτη, φαίνεται πως εντυπωσιάστηκε κυρίως από δύο πράγματα: τα tattoo και τις τελετουργικές παρθενοθυσίες. Τα πληρώματα των καραβιών του και στη συνέχεια οι υπόλοιποι ναυτικοί του πλανήτη, άρχισαν μαζί με τα αστεία ριγέ φανελάκια τους, τη σύφιλη και την περιοδοντίτιδα, να κουβαλάνε πάνω τους και ανεξίτηλα σημάδια, υποτυπώδους τεχνικής. Ψάρια, άγκυρες, σεντούκια με χρυσό, γοργόνες με μουστάκι και καρδιές, όλα μπορούσαν να χωρέσουν στον ηλιοκαμένο πήχη τους. Από αυτή λοιπόν την ευγενική κάστα των ναυτικών του 18ου αιώνα κληρονομήσαμε την ιερή υποχρέωση να μελανιάζουμε το δόλιο το κορμάκι μας με σουπιομέλανο.

Μην νομίζεις όμως ότι η 19χρονη σερβιτόρα με τον σαργό στην πλάτη μόλις ξεμπάρκαρε από ποστάλι. Μην την παρακαλέσεις να σε καθαρίσει μ΄ ένα ξυστρί απ΄τη μοράβια. Κι ο Πασχάλης ο ταχυδρόμος με τον σιδηρόδρομο κινεζικών ιδεογραμμάτων στη γάμπα του, μην έχεις την ψευδαίσθηση πως μπορεί να διαβάσει την Τέχνη του Πολέμου από το πρωτότυπο. Κι αυτό δεν είναι τίποτα. Κάθε ποδοσφαιριστής που σέβεται τον εαυτό του και τον κλάδο του έχει χεράκι λες και είναι συντηρητής σε φωτοτυπάδικο. Κάθε τραγουδιάρα θα έχει το λουλουδάκι της, το σταυρουδάκι της, το όνομα του παιδιού που συνέλαβε στα 16 της, στις τουαλέτες του Ρόδον live. Κάθε έφηβος το ονειρεύεται, κάθε «ανοιχτόμυαλη» νοικοκυρά θα το ζηλέψει και κάθε που περνάνε τα χρόνια και ανοίγουν οι ραγάδες κι οι καισαρικές τομές, θα μοιάζουν τα σώματα ακόμη πιο θλιβερά απ’ ότι ο πούστης ο χρόνος έχει υπαγορεύσει.

Δεν έχει καμία σημασία που πολλά tattoo είναι αναμφισβήτητα έργα τέχνης. Είναι σαν να λέμε ότι υπάρχουν σύγχρονοι καλλιτέχνες. Καλλιτέχνες, υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Απλά επειδή έχουν πάρει γραμμή πως έχεις πάθει μεγάλο κακό προσπαθώντας να γεμίσεις ζωγραφίτσες την πατσαβουροκοιλιά σου, έστρεψαν εκεί το ενδιαφέρον τους. Γιατί κι ο καλλιτέχνης έχει στομάχι. Αν σταματήσει όλο αυτό το πανηγύρι θα παραμείνει καλλιτέχνης και θα βρει άλλο καμβά, έναν τοίχο, μια οποιαδήποτε επιφάνεια, το ράμφος της δεκαοχτούρας, το γιάντες της κοτούλας, οτιδήποτε. Και θα κάνει κι εκεί αριστουργήματα. Όπως και να χει πάντως, η τραϊμπαλιά πάνω απ΄ την κωλοχωρίστρα σου δεν είναι ο νέος Παρθενώνας. Είναι μια διαρκής υπενθύμιση πως κάποιος έβλεπε τον κώλο σου για κάνα δίωρο. Αυτό εξήγησέ το στα παιδιά σου αργότερα, θα χει πολύ γέλιο.

Βούιξε όλο το καλοκαίρι πάντως ο τόπος. Τιτιβίσματα του στυλ «μαζεύουμε υπογραφές για να διώξουμε από την παραλία αυτόν που δεν έχει tattoo» και τέτοια. Που σημαίνει πως εκτός από το δεδομένο, ότι δηλαδή τα tattoo είναι μόδα και τίποτε άλλο, έχουμε προχωρήσει και στο σημείο του αυτοσαρκασμού. Όπως όταν βλέπουμε φωτογραφίες του ’80 με βάτες, χαίτη και σωλήνα παντελόνι και ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια και λέμε πως κυκλοφορούσαν έτσι και μετά λες Έλα μωρέ, η μόδα ήταν έτσι. Με την μικρή διαφορά πως η χαίτη ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΙΜΗ. Μετά από κάποια χρόνια ο σωλήνας Alice Cooper έστω και με δυσκολία βγήκε και το μόνο που άφησε ήταν μια μειωμένη κινητικότητα σπερματοζωαρίων. Σας το λέω: η Πρίνου και οι υπόλοιπες λειζερούδες θα κάνουν χρυσές δουλειές με την αφαίρεση tattoo στο μέλλον. Γιατί το ζελεδένιο μπράτσο των 80 σου χρόνων δεν θα είναι η ιδανική κατοικία για την τίνκερμπελ.

Κλείνω με την αγαπημένη ατάκα μου: θέλω να το κάνω για μένα.. Εκτός από το ότι αναιρείται αυτόματα ο ρόλος της τέχνης, τι ακριβώς θέλεις να μου πεις; Ότι ο σταυρός σε φυσικό σχεδόν μέγεθος στην πλάτη σου έχει γίνει για να τον βλέπεις εσύ ή εγώ; Αν ήθελες να είναι πραγματικά για σένα θα μπορούσες να κάνεις ό,τι είναι να κάνεις σε ένα παλιόχαρτο και να το ασφαλίσεις σε τραπεζική θυρίδα. Μέχρι τουλάχιστον να μπορέσεις να κάνεις tattoo σε κάποιο πραγματικά ιδιαίτερο σημείο, όπως το πάγκρεας, οι σάλπιγγες, η ωλένη. Μέχρι τότε, από τη στιγμή που το βλέπω, το κάνεις και για μένα. Και το κάνεις επειδή οι ναύτες του Cook επέλεξαν να δώσουν μεγαλύτερη βαρύτητα στο tattoo αντί των ανθρωποθυσιών. Κι επειδή ο ίδιος το ανέφερε διεξοδικά στις σημειώσεις του. Και ποιο το αποτέλεσμα; Βρήκε φριχτό θάνατο στη Χαβάη από κάποιον ονόματι Kalaimanokahoʻowah, αν έχεις το θεό σου….


κείμενο: αλέξανδρος-κόγκας
επιμέλεια: πωλίνα-ταϊγανίδου + τάσος-θώμογλου