Η αγάπη για το μαζοχιστικό, ερασιτεχνικό θέατρο

Η θεατρική ομάδα « Αίρεσις» της Νάουσας, μας συστήνεται…

Η Νάουσα είναι μια πόλη που προάγει τον πολιτισμό και έχει μια άψογη σχέση με τις τέχνες και τα γράμματα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, λοιπόν, το γεγονός ότι από την πρώτη στιγμή που πρωτοήρθα σ’ αυτήν γνώρισα μια από τις πιο επαγγελματικές-ερασιτεχνικές θεατρικές ομάδες που έχω συναντήσει ποτέ. Το όνομα αυτής; «Αίρεσις»! Όχι, δεν πρόκειται για αιρετικούς θρησκόληπτους ή δήθεν εναλλακτικούς καινοτόμους, αλλά για πολύ συνειδητοποιημένους εραστές της τέχνης…

Ποιοι είναι όμως πραγματικά οι «Αίρεσις» μόνο οι ίδιοι μπορούν να γνωρίζουν κι έτσι βρέθηκα μαζί τους για να τους γνωρίσουμε όλοι καλύτερα.

Φυσικά, το πρώτο πράγμα που τους ρώτησα ήταν πώς έγινε η επιλογή του ονόματος, πότε και από ποιους συστάθηκε η ομάδα. «Η ομάδα», μου είπε ο Γιώργος Πέιος -ένας εκ των τεσσάρων δημιουργών της- «δημιουργήθηκε ανεπίσημα το 2007. Τότε ήταν στην ουσία ήταν οι «αρραβώνες» μας και το 2008 κάναμε «τους γάμους» και γίναμε και επίσημα «Αίρεσις».

«Πρωτοσυστήθηκε στο κοινό με τέσσερις άντρες», συμπλήρωσε ο έτερος Καππαδόκης της ομάδας, ο δικός μας, Γιώργος Κασαπίδης: «τους Μελέτη Αδαμίδη, Παναγή Καρυδά, Γιώργο Πέιο κι εμένα, καθώς η πρώτη μας παράσταση ήταν οι ‘Δάφνες και Πικροδάφνες’ και το έργο αποτελούνταν από τέσσερις αντρικούς ρόλους». «Όσο για το όνομα», συμπλήρωσε ο Μελέτης Αδαμίδης, «επιλέχθηκε γιατί αποφασίσαμε ως ομάδα να κάνουμε κάτι διαφορετικό, πέρα από τα συνηθισμένα, να κάνουμε μια πιο επαγγελματική δουλειά στο σύνολό της».

«Αν κάνεις για το ρόλο μένεις, αλλιώς φεύγεις. Αυτή είναι η προϋπόθεση, ή τη δέχεσαι και μένεις ή απλά αποχωρείς.»

Βέβαια για μένα ήταν πολύ ασυνήθιστο και το γεγονός ότι μια θεατρική ομάδα συστάθηκε εξ’ ολοκλήρου από άντρες και… τους το είπα. Η απάντηση ήταν άμεση και ξεκάθαρη. Και οι τέσσερις είχαν ως κοινό στοιχείο τη σοβαρότητα και τη συνέπεια με την οποία αντιμετωπίζουν το θέατρο και φυσικά την αγάπη τους για την συγκεκριμένη τέχνη. Ωστόσο, η ομάδα δεν αποτελείται πλέον μόνο από τέσσερα άτομα, αλλά υπάρχουν και άλλοι, κάποιοι σταθεροί και άλλοι παροδικοί. Γιατί συμβαίνει αυτό; «Τα άτομα τα επιλέγουμε κάθε φορά ανάλογα με το έργο και τις ανάγκες των ρόλων. Γενικά στην ομάδα όσον αφορά στο θέμα της παραγωγής δε μένουμε στις παρέες και στις φιλίες, αλλά είμαστε πιο αυστηροί. Λέμε όχι σε ανθρώπους που δεν κάνουν για τους ρόλους του έργου και δεν υπάρχουν παρεξηγήσεις. Δεν διαπραγματευόμαστε, αυτή είναι η πολιτική μας. Προκειμένου να βγάλουμε ένα σωστό αποτέλεσμα πολλές φορές γινόμαστε απόλυτοι», μας εξήγησε ο Γιώργος Κ. και συμπλήρωσε ο Μέλιος: «Γι’ αυτό μιλήσαμε για συνέπεια. Όπως στο επαγγελματικό έτσι και στο ερασιτεχνικό θέατρο αποφασίσαμε να μην κάνουμε εκπτώσεις στην ποιότητα των έργων μας προκειμένου να βγάλουμε ένα επιθυμητό, αλλά και αξιοπρεπές αποτέλεσμα».

Κάπου εκεί μπήκε στην κουβέντα και το καινούριο μέλος της ομάδας, η Τζορτζίνα Αναστασίου λέγοντας: «Ως νέο μέλος της ομάδας μπορώ να επιβεβαιώσω ότι δεν δημιουργούνται παρεξηγήσεις γιατί οι προθέσεις των παιδιών είναι ξεκάθαρες εξαρχής. Αν κάνεις για το ρόλο μένεις, αλλιώς φεύγεις. Αυτή είναι η προϋπόθεση, ή τη δέχεσαι και μένεις ή απλά αποχωρείς». Έπειτα η κουβέντα πήγε στα κριτήρια με τα οποία επιλέγουν τα έργα που ανεβάζουν, καθώς τα περισσότερα από αυτά είναι πολύ ιδιαίτερα, καθόλου συνηθισμένα ή εύπεπτα, ενώ κάποιες φορές θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και ανατρεπτικά. Ο Γιώργος Κασαπίδης, μας εξήγησε: «Ο σκοπός μας είναι να ευχαριστήσουμε την ψυχή μας και μετά να το δώσουμε στο κοινό. Αν δεν έχουμε ικανοποιηθεί οι ίδιοι, το αποτέλεσμα θα είναι λιγότερο και δε θα φτάσει σωστά κάτω» και τον συμπλήρωσε αριστοτεχνικά η άλλη κυρία της παρέας, η Κατερίνα Βογιατζούλη: «Σίγουρα με ένα πιο ελαφρύ έργο θα είχαμε εύκολα γεμάτα θέατρα και θα ήταν και χρονικά πιο εύκολο. Όμως, ο σκοπός μας είναι να κάνουμε ένα βήμα πέρα από τα δεδομένα, να εξελιχθούμε, να έχουμε ένα κίνητρο να δουλέψουμε παραπάνω, γιατί μπορεί να μιλάμε για ερασιτεχνισμό, αλλά δεν παύει να είναι τέχνη. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι το πετυχαίνεις πάντα, αλλά τουλάχιστον κάνεις μια προσπάθεια προς μια κατεύθυνση». Ο Γιώργος Π. έδωσε την απάντησή του μέσω μιας πολύ ωραίας εικόνας: «Εγώ έχω την αίσθηση ότι οι ‘Αίρεσις’ βρισκόμαστε πάνω σε ένα θεατρικό μπουφέ και επιλέγουμε κάθε φορά κάτι άλλο, αλλά πάντα επιλέγουμε από όλα».

Το επόμενο πράγμα που συζητήσαμε ήταν η σχέση ή η μαθητεία τους στο θέατρο. «Δεν είναι ότι το έχουμε σπουδάσει, αλλά όλοι ενδιαφερόμαστε, βλέπουμε πολύ θέατρο, διαβάζουμε θεατρικά κείμενα, αρπάζουμε κάθε ευκαιρία που μας δίνεται. Η μαθητεία στο θέατρο για εμάς είναι η συνέπειά μας απέναντι σ’ αυτό, η συνεχής ενασχόλησή μας, η πίστη και η αφοσίωσή μας» είπε αρχικά ο Γιώργος Κ. και συνέχισε η Κατερίνα: «Ακόμα και το να αγωνιστείς, να αναλύσεις το ρόλο σου και να τον υποδυθείς σοβαρά πάνω στη σκηνή είναι μαθητεία» και συμπλήρωσε τέλος ο Γιώργος Π. «Όπως επίσης και το να ασχοληθείς με ένα έργο, να το αναλύσεις, να δεις ότι δεν μπορείς να το βγάλεις και να το σταματήσεις χωρίς να το ανεβάσεις γιατί απλά σέβεσαι το θέατρο, το κείμενο, το κοινό, αλλά κι εσένα».

Στην ερώτηση αν το θέατρο τους κρατάει πίσω από τις δουλειές ή τις ζωές τους, οι απαντήσεις ήταν άμεσες και αποστομωτικές. Η Τζορτζίνα είπε ότι το θέατρο της δίνει μια ευχάριστη ενέργεια που την προσφέρει απλόχερα αλλού, η Κατερίνα ότι είναι μια φλόγα που καίει μέσα της και παραμερίζει κάθε κούραση και εξάντληση και στο τέλος τη γεμίζει περηφάνια, ο Γιώργος Π. είπε ότι τον έχει κάνει καλύτερο καθηγητή, μιας και καθημερινά δίνει παραστάσεις στην τάξη και ότι το θέατρο είναι μαγεία που σε πάει μπροστά, ο Γιώργος Κ. επισήμανε ότι το πάθος και η αγάπη για το θέατρο τον δονεί και του δίνει ώθηση να συνεχίσει ακόμα κι όταν χρειάζεται να χάσει κάτι από τη δουλειά του και τέλος ο Μέλιος είπε ότι ενώ το ερασιτεχνικό θέατρο είναι μαζοχιστικό, όταν το κίνητρο που σε ωθεί σε αυτό είναι δυνατό, βάζεις προτεραιότητες και ξεχνάς όλα τα αρνητικά.

Στο τέλος της κουβέντας μας, μιλήσαμε για το μέλλον. Ο αρχικός τους στόχος είναι να συνεχίσουν να υπάρχουν, να εξελίσσονται και να υποστηρίζουν ο ένας τον άλλον. Οι απώτεροι στόχοι τους είναι να κάνουν μια ταινία μικρού μήκους και εύχονται να αποκτήσουν ένα δικό τους θεατράκι, όπου θα μπορούν να «χορταίνουν» τις παραστάσεις τους και να έχουν τη δυνατότητα να κάνουν και άλλες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Εμείς απλώς τους ευχόμαστε να τα πετύχουν όλα και να προσφέρουν πάντοτε τις εκπληκτικές τους παραστάσεις στο κοινό.

Αίρεσις:
Ομάδα: Μέλιος Αδαμίδης, Παναγής Καρυδάς, Γιώργος Κασαπίδης, Γιώργος Πέιος, Κατερίνα Βογιατζούλη, Νίκος Καλαϊτζής, Αργυρώ Δημισιάρη, Τζορτζίνα Αναστασίου.
Βοηθοί: Γιάννης Ζαρδαβάς, Γιώργος Πλατίτσας, Ντίνος Αδαμίδης, Ελευθερία Αδαμίδου

κείμενο: δήμητρα-λαμπροπούλου
φωτογραφίες: άννα-μάντζου
επιμέλεια: αλέξανδρος-κόγκας + ιάκωβος-καγκελίδης

Η αγάπη για το μαζοχιστικό, ερασιτεχνικό θέατρο

Το όνομα αυτής; «Αίρεσις»