Το Κέντρο Συμβουλευτικής Υποστήριξης Κακοποιημένων Γυναικών Βέροιας διηγείται στο arive.gr τις δικές του ιστορίες

«Πώς η βία έγινε για τις περισσότερες γυναίκες τρόπος ζωής»

«Δυστυχώς τα παραμύθια δεν έχουν πάντα αίσιο τέλος. Ο βάτραχος δεν μεταμορφώνεται στον γοητευτικό πρίγκιπα που φιλάει με πάθος την κοπέλα και το σκάνε μαζί για να συναντήσουν το όνειρο. Καμιά φορά μπορεί ο βάτραχος να παραμείνει βάτραχος, το όνειρο να γίνει εφιάλτης και τέλος να ζήσουν όλοι μαζί στο βάλτο της δυστυχίας». Όχι, δεν με έχουν πιάσει τα υπαρξιακά μου, ούτε επιθυμώ να γράψω για έρωτες κάτω από την πανσέληνο και κόντρα στην οικονομική κρίση. Το αντίθετο μάλλον…

Γνωρίζετε πόσο έχει αυξηθεί η σωματική, λεκτική, συναισθηματική, ψυχολογική και οικονομική βία απέναντι στο γυναικείο πληθυσμό; Αναρωτηθήκατε πόσες γυναίκες έχουν πέσει θύματα πορνείας και trafficking; Ή πόσες άλλες δίνουν καθημερινά το δικό τους σιωπηλό αγώνα με την σεξουαλική παρενόχληση, φοβούμενες τις αντιδράσεις της στενόμυαλης κοινωνίας; Για όλους τους παραπάνω λόγους ιδρύθηκε στο Νομό Ημαθίας, στη Βέροια, το Κέντρο Συμβουλευτικής Υποστήριξης Κακοποιημένων Γυναικών «Κορνηλία Καραναστάση», που στεγάζεται στην οδό Καπετάν Άγρα 3Α. Η Γενική Γραμματεία Ισότητας των φύλων και ο Δήμος Βέροιας βοήθησαν, ώστε να υλοποιηθεί και να προωθηθεί το συγκεκριμένο πρόγραμμα από τον Οκτώβριο του 2013. Είναι γνωστό πως τα κρούσματα βίας πλεονάζουν, πως οι γυναίκες ως επί το πλείστον αρνούνται να μιλήσουν, να πουν αλήθειες και να ξαναζήσουν τους εφιάλτες τους απλώνοντάς τους στο φως της ημέρας. Εδώ ακριβώς έρχεται να προστεθεί στη συνάρτηση και να παίξει κυρίαρχο ρόλο στην επίλυσή της το καταρτισμένο προσωπικό του ΚΣ, που απαρτίζεται από ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και νομικούς.

Όλες οι υπηρεσίες παρέχονται δωρεάν και τηρείται αυστηρά η ανωνυμία και το απόρρητο των προσωπικών δεδομένων της κάθε γυναίκας που επικοινωνεί με το κέντρο. Το ίδιο συνεργάζεται ακόμη και με άλλους φορείς, που ασχολούνται με θέματα ενδοοικογενειακής και άλλης φύσεως βίας, όπως ο «Έρασμος», η «Πρωτοβουλία για το Παιδί», η Αστυνομία, οι Εισαγγελικές Αρχές, η Υπηρεσία Επιμελητών Ανηλίκων κ.ά. Σκοπός αυτού του δικτύου συνεργασίας αποτελεί η σωστή αντιμετώπιση και η διαχείριση ζητημάτων, που αφορούν την προστασία της γυναίκας και του παιδιού. Έχει διαπιστωθεί ότι οι περισσότερες γυναίκες και δη οι μητέρες αρνούνται να δημοσιεύσουν την κακοποίησή τους, καθώς νιώθουν τελείως μόνες, πολλές φορές ακόμη και υπαίτιες γι’ αυτήν. Πότε μια γυναίκα επιλέγει να ανοίξει την πόρτα της ελευθερίας της; Πώς αντέχει να παρατηρεί το τσακισμένο είδωλό της;

Η κοινωνία είναι για την κακοποιημένη γυναίκα ο καθρέφτης της. Κοιτιέται και αντικρίζει την αδυναμία της, τη δειλία της, την «τρέλα» της. Θεωρεί πως της αξίζουν όσα δέχεται και δυσκολεύεται να λύσει το κουβάρι της αλήθειας. Υπεκφεύγει, τρέμει και κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της, γιατί η κοινωνία θα την κρίνει, θα την «δείξει», θα της χρεώσει το φευγιό της. Η κοινωνία στέκει ανημέρωτη και απληροφόρητη σε θέματα γυναικείας βίας, μη μπορώντας να εκδηλώσει με κάποιον τρόπο τη συμπάθειά της. Το ΚΣ μάς αποκαλύπτει τις στατιστικές των τελευταίων χρόνων, που επιβεβαιώνουν την παθητικότητα και την αδράνεια των κακοποιημένων γυναικών, ακριβώς επειδή η κοινωνία εθελοτυφλεί και δεν τείνει χείρα βοηθείας.

Η ηρωική έξοδος και η δειλία είναι δυο μεταβλητές που εξαρτώνται από το οικονομικό status και την παιδεία. Έρευνες έχουν αποδείξει πως οι γυναίκες που προέρχονται κυρίως από αποστερημένα κοινωνικά περιβάλλοντα αδυνατούν να ζήσουν μόνες. Μουδιάζουν και παγώνουν αντικρίζοντας το μέλλον τους, αμφιβάλλουν και προτιμούν να υπομένουν το γύρο του θανάτου ξανά και ξανά, γιατί αυτή θεωρούν πως είναι η μοίρα τους. Υπάρχουν όμως και κάποιες άλλες που επιθυμούν να ζήσουν, να απολαύσουν, να νιώσουν γυναίκες και μάνες ξανά, χωρίς το μαύρο σύννεφο της βίας πάνω απ’ τα κεφάλια τους. Αυτές κάνουν την αρχή, καταγγέλλοντας το οποιοδήποτε συμβάν και αναζητώντας βοήθεια.

Η κακοποίηση των γυναικών αποτελεί ένα από τα πιο πολυσυζητημένα θέματα στις μέρες μας. Πολλές γνώμες ακούγονται, πολλοί κλάδοι ενδιαφέρονται και δρουν για το κοινό καλό, πολλές πόρτες ξεκλειδώνουν με σκοπό τη σωτηρία της γυναικείας ψυχής. Όλοι μας, ανεξαρτήτως φύλου, οφείλουμε να σκεφτούμε πως η ζωή μάς χαρίζεται μία μόνο φορά. Το πώς θα τη ζήσουμε εξαρτάται από εμάς. Οι ευκαιρίες ορθώνονται συνεχώς μπροστά μας. Άλλες φορές τις κοιτάμε κατάματα και άλλες εθελοτυφλούμε. Εμείς θα διαλέξουμε το δρόμο που θα ακολουθήσουμε, καθώς «το πεπρωμένο μας μπορούμε να το κουμαντάρουμε, εάν σωστοί καπεταναίοι είμαστε εμείς».

κείμενο: αθηνά-μπουζίνη
φωτογραφίες: κωνσταντία-μαζαράκη
επιμέλεια: πωλίνα-ταϊγανίδου + ιάκωβος-καγκελίδης