Mom (and not only) in action

'...τελικά το κράτος είμαστε όλοι εμείς'

«Δήμητρα, άκου να σου πω μια δική μου εμπειρία. Είχε έρθει ένα παιδάκι με τη μητέρα του για να πάρουν γάλα και κάποια βασικά τρόφιμα και η μητέρα μπήκε να μιλήσει με την κοινωνική λειτουργό. Εγώ κάθισα στη γωνιά απασχόλησης με το τρίχρονο παιδάκι και αποφάσισα να κάνω μαζί του κάτι πολύ συνηθισμένο για την ηλικία του, να διαβάσουμε ένα παραμύθι. Παρατήρησα ότι καθώς διάβαζα, το παιδί γούρλωνε τα μάτια και χαιρόταν σαν να ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Όταν τελείωσα την αφήγηση, ρώτησα το παιδί ποια άλλα παραμύθια έχει ακούσει. Εκείνο μου είπε κανένα γιατί στο σπίτι δεν έχουν και δεν μπορούν να αγοράσουν, βλέπεις δεν τους περισσεύει ούτε 1 ευρώ», μου είπε η εθελόντρια Φωτεινή και τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα, γιατί συνειδητοποίησα ότι κάποια παιδιά δε θα φτιάξουν ποτέ το δικό τους μαγικό παραμύθι.

Κάπως έτσι με καλωσόρισαν στην εθελοντική ομάδα «Mom in action» στη Νάουσα. Η συγκεκριμένη ομάδα ιδρύθηκε το 2013 από τέσσερις κοπέλες, καμία από τις οποίες δεν ήταν μητέρα. Αυτό που είχαν σίγουρα και έχουν ακόμα είναι ευαισθησία απέναντι σε ανθρώπους, που εξαιτίας της οικονομικής κρίσης αδυνατούν να προσφέρουν στα παιδιά τους ακόμα και τα βασικά. Παρατηρώντας, λοιπόν, ότι οι υπάρχουσες κρατικές κοινωνικές δομές είναι σχεδόν ανύπαρκτες, αποφάσισαν να ενεργοποιηθούν οι ίδιες. «Κουραστήκαμε να ακούμε για το κράτος που δεν κάνει τίποτα και αποφασίσαμε να αποδείξουμε ότι τελικά το κράτος είμαστε όλοι εμείς, ότι αν θέλουμε οι πολίτες έχουμε δύναμη στα χέρια μας και μπορούμε να δράσουμε, καλύπτοντας τις αδυναμίες της πολιτείας. Κι έτσι έγινε, απλά και αποφασιστικά», είπε η Μαρία, που ήταν η πρώτη που ξεκίνησε τις ενέργειες για την ομάδα.

Η αδράνεια, λοιπόν, κάποιων έφερε τη δράση κάποιων άλλων και έγινε η αρχή για την ομάδα, που σήμερα αριθμεί περίπου 40 εθελοντές, από τους οποίους ελάχιστοι είναι γονείς, ενώ οι περισσότεροι είναι κάτω των 30 ετών. Και αυτό το τονίζω γιατί οι mom in action αποδεικνύουν περίτρανα ότι η ανθρωπιά και η χαρά της κοινωνικής προσφοράς δεν έχει φύλο, δεν έχει ιδιότητα. Από την άλλη, μαζί με τους εθελοντές, δυστυχώς αυξάνεται κάθε χρόνο δραματικά και ο αριθμός των ωφελούμενων. Δεν έχει σημασία να παραθέσω νούμερα, αλλά θεωρώ ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία να επισημάνω ότι όλες οι οικογένειες των ωφελούμενων είναι άνθρωποι αξιοπρεπείς, οι περισσότεροι με πτυχία ή πρώην επαγγελματίες που λόγω των άσχημων συνθηκών της χώρας βρέθηκαν χωρίς δουλειά, χωρίς στήριξη, με μηδενικά ή πολύ χαμηλά εισοδήματα και πως το μόνο που ζητάνε είναι να μπορέσουν να δώσουν στα ανήλικα παιδιά τους τα βασικά αγαθά. «Έρχονται γονείς να ζητήσουν παπούτσια για να πάει το παιδί τους στο σχολείο και μπουφάν για να βγάλει το κρύο του χειμώνα», μας εξήγησε η Αθηνά.

Το άλλο στοιχείο της ομάδας που αξίζει πραγματικά να αναφερθεί είναι ο αξιοπρεπής τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται όλοι οι ωφελούμενοι. Κανείς από τους εθελοντές δε γνωρίζει τα ονόματά τους, καθώς οι παροχές δίνονται με δελτία που έχουν επάνω τον προσωπικό αριθμό των ωφελούμενων. Αυτό γίνεται προκειμένου να υπάρχει ανωνυμία και εχεμύθεια και μ’ αυτόν τον τρόπο οι άνθρωποι προστατεύονται, δε χαρακτηρίζονται και ζητούν βοήθεια λιγότερο ενοχοποιημένα- ενοχή φυσικά που δημιουργήθηκε από τα λάθη κάποιων άλλων. Επιπλέον, οι εθελοντές μου έκαναν απολύτως ξεκάθαρο ότι οι παροχές είναι μόνο υλικές και όχι χρηματικές. Δε δέχονται λεφτά από κανέναν και δε δίνουν λεφτά σε κανέναν. Αυτά που δέχονται οι Mom in action από όποιον θέλει και μπορεί να προσφέρει είναι τρόφιμα, ενδύματα, υποδήματα, σχολικά είδη, παιχνίδια και βρεφικά είδη.

Όλα συλλέγονται στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο, τακτοποιούνται ανά κατηγορία και ο κάθε ωφελούμενος μπορεί να πάει και να επιλέξει ό, τι χρειάζεται. Ακόμα, παρέχεται στους γονείς ψυχολογική υποστήριξη από ειδικούς, ενώ παράλληλα τα παιδιά απασχολούνται από παιδαγωγούς. Βέβαια, οι συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες δεν καλύπτονται από το υπάρχον επιστημονικό προσωπικό γι’ αυτό η ομάδα τόνισε την άμεση ανάγκη για εθελοντική βοήθεια από διάφορες ειδικότητες, ειδικά ψυχολόγους. Από την άλλη μεριά, οι αυξανόμενες υλικές ανάγκες καλύπτονται ταυτόχρονα και από τις διάφορες δράσεις που διοργανώνει η ομάδα, οι οποίες το τελευταίο χρονικό διάστημα γνωρίζουν απίστευτη στήριξη από τον κόσμο.

Για το τέλος κράτησα τη βαθύτερη σκέψη και τον προβληματισμό του Στάθη, ενός από τα αγόρια της ομάδας: «Αυτό που με στενοχωρεί περισσότερο είναι πως ξέρω καλά ότι εμείς δεν μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα των οικογενειών, απλά βοηθάμε λίγο στο να μετριαστούν». Όταν μου το είπε αυτό δεν απάντησα. Τώρα όμως μπορώ να του πω με σιγουριά ότι οι Mom in action μπορεί να μη λύνουν τα προβλήματα, αλλά απαλύνουν τον πόνο με την ανθρωπιά τους, δίνουν κουράγιο και στήριξη σε ανθρώπους που νιώθουν μόνοι, ευάλωτοι, απομονωμένοι από την κοινωνία και πάνω απ’ όλα κάνουν πιο φωτεινά, γεμάτα παραμύθια τα όνειρα πολλών παιδιών. Δεν είναι και λίγο, έτσι δεν είναι;

Mom in action
Κατσουλάκι 1 τ.κ.59200
Στέγαση Περιοχή παλιό ΚΕΠ Νάουσα
E-mail:mominaction@outlook.com.gr
Website:mominaction.gr

κείμενο: δήμητρα-λαμπροπούλου
φωτογραφίες: γιώργος-κασαπίδης
επιμέλεια: αλέξανδρος-κόγκας + ιάκωβος-καγκελίδης

Mom (and not only) in action

'...τελικά το κράτος είμαστε όλοι εμείς'