Summer in the city

Παντού και για πάντα καλοκαίρι

Το δύσκολο είναι να μένεις πίσω. Εκεί σε θέλω. Να νιώθεις τη βιετναμέζικη αερόσολά σου να κολλάει πάνω στο καυτό τσιμέντο, να ακούς τις θεόπνευστες προτροπές της Φουρέιρα και των Ημισκουμπρίων και εσύ να έχεις πάρει την ηρωική και συγκινητική απόφαση να μην αφήσεις τον καύσωνα να σε νικήσει, να μην υποχωρήσεις στη γκρίνια και στη μιζέρια. Ιστορία γράφουν αυτοί που στέκονται και δίνουν την άνιση μάχη, όχι αυτοί που με τα πρώτα ζόρια φουσκώνουν τα μπρατσάκια τους και τρέχουν να αλμυρίσουν. Τώρα θα μου πείτε, μεγάλες και υπερτιμημένες κουφάλες οι αρχαίοι ημών διότι και οι Θερμοπύλες και ο Μαραθώνας ένα τσιγάρο δάφνης δρόμος ήταν απ’ την παραλία. «Πάω μια να βουτήξω, ποιος θα μου κρατάει το δόρυ;» Για να μην μιλήσω για τη Σαλαμίνα που τότε ήταν η Μύκονος του Σαρωνικού. Ναυμαχούσαν με το αντηλιακό να τρέχει φρέσκο κάτω από τον θώρακα και τα καρπούζια να τους περιμένουν παγωμένα μέσα στα πηγάδια.

Το καλοκαίρι στην πόλη είναι για τους μερακλήδες. Θερινό σινεμαδάκι, ο γείτονας με το βρακί να ατενίζει με ύφος θαλασσοπόρου τις απέναντι απλωμένες μπουγάδες, παγωτά μηχανής να στάζουν ανάμεσα στον δείκτη και το κωλοδάχτυλο, ντομάτες και φέτα, βαρκούλες με τις φλούδες απ’ το καρπούζι, τηλεοράσεις με μπάλα και επαναλήψεις του μικρομεσαίου ρετιρέ των εγκλημάτων, ήχος από κουνούπια στο αυτί και μυγοχέσματα στα τζάμια, μπύρες στον κουβά με πάγο και αλάτι, ιδρώτας, βερμούδες, υποβρύχιο βανίλια, ρεβανί με παγωτό, καλαμπόκι στους Αγίους Αναργύρους, πιπεριές και μελιτζάνες τηγανητές, γιασεμί και μπουγαρίνι, τσιρίδες παιδιών στους δρόμους, πισίνα τζάμπο στην ταράτσα, τσιγάρα στο μπαλκόνι το ξημέρωμα της δροσιάς, μπερδεμένα σεντόνια, η γριά με τη νυχτικιά να καταβρέχει το πεζοδρόμιο, αλλά κυρίως…

Ελάχιστα κομμάτια υφάσματος πάνω σε γυναικεία κορμιά. Η ξαφνική μπόρα και ο αέρας που κάνει τα μαλλιά της να σε χαστουκίζουν με αρώματα καλοκαιρινών φρούτων και εξωτικής ακτής. Το μήκος της φούστας να μικραίνει και η γλώσσα μας να ξεδιπλώνεται στο πεζοδρόμιο. Να ρουφάς την περιπτερόμπυρά σου στο παγκάκι και να χαλβαδιάζεις τα εβένινα μπούτια της Αφροδίτης που αναδύθηκε από τον κάμπο, τα λακκάκια στις γυμνές μεσούλες και να λες από μέσα σου μπράβο σου και ντροπή σου. Το καλοκαίρι στην πόλη μας, ανήκει στις γυναίκες. Άντε και στα ροδάκινα. Γιατί μπορεί να μην έχουμε beach, από peach όμως δεν μας φτουράει κανείς…

κείμενο: αλέξανδρος-κόγκας
φωτογραφίες: κωνσταντία-μαζαράκη
μοντέλα: ολυμπία + νόπη + στεφανία + μαράκι + γιώτα + πωλίνα + δέσποινα
επιμέλεια: πωλίνα-ταϊγανίδου + τάσος-θώμογλου

Summer in the city

"Το καλοκαίρι στην πόλη είναι για τους μερακλήδες."