11 πρόσωπα της πόλης μιλούν για…

Το αγαπημένο τους μέρος της πόλης

το arive είστε εσείς

Τους ξέρουμε, τους βλέπουμε, συναλλασσόμαστε καθημερινά μαζί τους. Από δω και στο εξής λοιπόν, θα διεκδικούν τη θέση που τους αναλογεί στο περιοδικό μας, έτσι ακριβώς όπως έχουν καταλάβει και τη θέση που τους αναλογεί στην επαγγελματική ζωή της πόλης και, κατ’ επέκταση, στην καθημερινότητά μας. Το πρώτο πράγμα που ζητήσαμε να μάθουμε από τη δική μας, «άχαστη» εντεκάδα των συμπολιτών μας είναι το μέρος της πόλης που έρχεται αυτομάτως στο μυαλό τους όταν ακούν τη λέξη «Βέροια». Ο λόγος σ’ αυτούς λοιπόν, γιατί κι αυτοί… είναι arive!

Κατερίνα Κόγκα (Μικροβιολόγος, Μεγάλου Αλεξάνδρου 23, Βέροια): το εμπορικό κέντρο της πόλης, ο χώρος της καθημερινής συνάντησης των Βεροιωτών, το επίκεντρο κάθε κοινωνικής και επαγγελματικής δραστηριότητας. Το κέντρο κάθε πόλης είναι ενδεικτικό της συνολικής ταυτότητάς της και στην περίπτωση της πόλης μας η εικόνα του κέντρου αποτυπώνει –στις περισσότερες περιπτώσεις- την εικόνα της φιλικής, ανθρώπινης πόλης που θέλουμε να διατηρούμε και να δείχνουμε προς τα έξω. Η Βενιζέλου, η οδός Κεντρικής, η Μεγάλου Αλεξάνδρου που είναι και η «επαγγελματική μου γειτονιά», με τροφοδοτούν καθημερινά με αυθεντικές, «βεροιώτικες» εικόνες, ιδιαίτερης αξίας.

Σοφία Κυριλλίδου (Ιδιοκτήτρια καταστήματος Vodafone shop): θα σε ξαφνιάσω, αλλά θα σου πω πως το μέρος που έρχεται ακόμη και τώρα πρώτο στο μυαλό μου είναι η Κάμελοτ. Ένα ιστορικό μαγαζί, το οποίο για ένα πολύ μεγάλο διάστημα αποτελούσε το σημείο συνάντησης των ανθρώπων της πόλης. Όλη η παρέα μου έδινε ραντεβού εκεί κι όλες αυτές οι όμορφες στιγμές έχουν αποτυπωθεί ανεξίτηλα στη μνήμη μου. Τώρα βέβαια μάλλον θλίψη προκαλεί η εικόνα του μαγαζιού, αλλά στο μυαλό μου μένει πάντα ζωντανό και πολύβουο.

Συμέλα Μπλέτσα (Ιδιοκτήτρια καταστήματος Bruno Coffee Stores): η εικόνα που κρατώ πάντα από την πόλη είναι αυτή μιας ξέγνοιαστης βόλτας στο ποτάμι. Γι’ αυτό θα επιλέξω τη γέφυρα του Καραχμέτ ως ένα συμβολικό σημείο που ενώνει όχι μόνο δυο σημεία της πόλης, αλλά και δυο εντελώς διαφορετικά πρόσωπά της: από τη μια το αστικό της πρόσωπο κι από την άλλη η φύση, τα δέντρα, το ποτάμι. Ένα ιδανικό μέρος για περίπατο, για μια σύντομη ανάσα εξοχής.

Γαβριήλ Καραβασίλης (Barista, ιδιοκτήτης εταιρίας καφέ): τα Παπάκια… με παπάκια ή και χωρίς. Τελικά, τώρα που το συζητάμε αν και υπάρχουν πολλά σημεία της πόλης που θα μπορούσα να έχω αναφέρει, πρώτα έρχεται στο μυαλό το μέρος που έχει συνδεθεί με ξέγνοιαστες στιγμές, με ευχάριστες παιδικές αναμνήσεις. Τα Παπάκια είναι η γειτονιά που μεγάλωσα κι ακόμα θυμάμαι το ατέλειωτο παιχνίδι της παρέας, το σκαρφάλωμα στο μεγάλο δέντρο της πλατείας, το τέλειο σκηνικό για παιδικό παιχνίδι…

Έλλη Πετρίδου (Ιδιοκτήτρια Βοτανοπωλείου «Η Δύναμη της Φύσης»): δε θα μπορούσα να επιλέξω κάποια άλλη περιοχή, εκτός απ’ αυτήν στην οποία κατοικώ και δραστηριοποιούμαι επαγγελματικά. Ο πεζόδρομος της Τσούπελη εκτός από τις όμορφες αναμνήσεις που μου φέρνει στο μυαλό, συμβολίζει για μένα και την ανάπτυξη, το πόσο εύκολο είναι τελικά να ομορφύνει μια γειτονιά και να πλημμυρίσει με κόσμο. Έτσι λοιπόν, εκεί που παλιότερα δεν υπήρχαν παρά μονάχα λίγες κατοικίες και μαγαζιά, τώρα χτυπά η καρδιά της πόλης κι ο δρόμος μας έχει γεμίσει με όμορφα καταστήματα.

Χρύσα Φάκα (Κτηνίατρος, Βενιζέλου 67, Βέροια): θα επιλέξω την περιοχή της Μπαρμπούτας γιατί την έχω συνδέσει με πολύ ευχάριστες αναμνήσεις, καθώς εκεί πήγαινα από μικρή βόλτες με τον πατέρα μου. Σε ελάχιστα λεπτά βρίσκεσαι από το κέντρο της πόλης σε έναν τόπο που θυμίζει εξοχή, ανάμεσα σε δέντρα, σε τρεχούμενα νερά, ενώ ταυτόχρονα ολόκληρη η περιοχή αναδίδει ένα ιδιαίτερο άρωμα, μια αίσθηση διαχρονικής ομορφιάς.

Νίκος Κούλης (Φυσικοθεραπευτής, Προφ. Ηλία 15, Βέροια): τα Εβραίικα θα σου πω πως έρχονται πάντα πρώτα στο μυαλό μου. Η γειτονιά που πέρασα την παιδική μου ηλικία, εκεί που έγδαρα τα γόνατά μου ως πιτσιρίκι. Θυμάμαι ακόμα την παρέα μου, το ατέλειωτο παιχνίδι και μερικά ευτράπελα, όπως οι στιγμές που κυνηγούσαμε την μπάλα ανάμεσα από πάγκους του παζαριού, κάτω στο ποτάμι κτλ. Με κρύο και με ζέστη, με χιόνια και βροχές, το ραντεβού μας ήταν εκεί.

Γιάννης Αγιαννίτης (Ιδιοκτήτης «Πασατέμπο, ψιλικά και άλλα…»): προφανώς θα επιλέξω τις… πάνω γειτονιές. Πλατεία Ωρολογίου, Βήμα Αποστόλου Παύλου και Φιλίππειο, άντε μέχρι τη Μητρόπολη. Αυτές είναι οι δικές μου περιοχές, η γειτονιά μου, απ’ την οποία έχω πάρα πολλές αναμνήσεις, αλλά και στην οποία επέστρεψα ως επαγγελματίας πλέον, εξυπηρετώντας καθημερινά τους κατοίκους της.

Αλέξανδρος Παναγιωτίδης (Λογοθεραπευτής, Βενιζέλου 13, Βέροια): μπορεί να μεγάλωσα στο Πανόραμα και να έχω διάφορα να μοιραστώ μαζί σου για την περιοχή αυτή, θα επιλέξω όμως τον πεζόδρομο της Αριστοτέλους. Ένας δρόμος με προοπτική ανάπτυξης, στο οποίο λαμβάνει χώρα ένα παράδοξο παιχνίδι αντιθέσεων. Από τη μια παιδικές φωνές από το δημοτικό και το νηπιαγωγείο που στεγάζονται σ’ αυτόν, απ’ την άλλη το ΚΑΠΗ, οι παππούδες μας, τα «περήφανα γηρατειά». Η συνύπαρξη παιδιών και ανθρώπων τρίτης ηλικίας στον ίδιο δρόμο προσφέρει εικόνες με ισχυρό συμβολισμό.

Τάσος Σιμόπουλος (Ακοοπροσθετιστής, Ελεύθερος επαγγελματίας, Βενιζέλου 45, Βέροια): δε θα επιλέξω τίποτα από αυτά που περιμένεις. Ούτε τη Βενιζέλου που είναι πραγματικά ένας ιδανικός χώρος για το κατάστημά μου, ούτε τη Μητροπόλεως που είναι η γειτονιά μου κι η περιοχή απ’ την οποία έχω τις περισσότερες παιδικές αναμνήσεις. Θα διαλέξω την πλατεία Πλατάνων γιατί νομίζω πως είναι πραγματικά μια όαση στο κέντρο της πόλης, αν και δεν έχει αναπτυχθεί όσο θα έπρεπε. Αν όμως παρατηρήσεις την ομορφιά της πλατείας και δεν την προσπεράσεις βιαστικά, θα καταλάβεις την αξία της.

Στέλιος Γεωργιάδης (Οδηγός ταξί): το αγαπημένο μου σημείο της πόλης είναι ο λόφος του Προφήτη Ηλία. Η θέα όλης της πόλης, η ηρεμία που μπορεί να σου προσφέρει η τοποθεσία, είναι απίστευτη.

κείμενο-επιμέλεια: αλέξανδρος-κόγκας
φωτογραφίες: κωνσταντία-μαζαράκη + πωλίνα-ταϊγανίδου