Καβουρότρυπες

Ένα σύμπλεγμα μικρών παραλιών

Χρειάζονται περίπου έξι χιλιόμετρα μετά από το χωριό της Σάρτης, ακολουθώντας το δρόμο για Συκιά. Κάποτε είχαμε σημάδι ένα κάδο απορριμμάτων με πορτοκαλί στάμπα. Σήμερα υπάρχουν και πινακίδες. Κάπου εκεί στα αριστερά σου, θα συναντήσεις ένα χωματόδρομο, πλέον απομένουν μόνο 250 μέτρα και μια διαδρομή μέσα στο πευκοδάσος. Εκεί οι πλαγιές του δάσους θα σε οδηγήσουν στον απόλυτο καλοκαιρινό προορισμό… σε μια από τις ωραιότερες παραλίες της Χαλκιδικής, στην ακτή «Πορτοκάλι» τις Καβουρότρυπες.

Ένας χωρός που κάποτε ήταν πιο εναλλακτικός, με παρθένες παραλίες και ένα σημείο που ήταν καταφύγιο για λίγους ελεύθερους κατασκηνωτές. Ήταν μια παραλία που άνηκε αποκλειστικά στους πιο απελευθερωμένους, για αυτούς που έψαχναν το ξεχωριστό, αλλά καθώς τέτοια ομορφιά δεν μπορεί να κρυφτεί και να μείνει μυστικό, πλέον έχει γίνει ένα πολυσυχναστο μέρος και τώρα μπορεί να την απολαύσει ο καθένας. Κάτι τέτοια βλέπουν οι θαυμαστές της Χαλκιδικής και αναφωνούν πως “σαν την Χαλκιδική δεν έχει…”.

Αν έχεις προνοήσει να ξυπνήσεις από νωρίς ή έχεις αποθηκευμένο το τηλέφωνο του Μήτσου και καταφέρεις να βρεις κάποια ξαπλώστρα στο beach bar Portokali ή Orange, έχει καλώς, διαφορετικά θα βολευτείς κάτω από κάποιο πεύκο ή σε κάποιο βραχάκι που σύντομα θα γίνει δικό σου. Ξαπλωμένος θα γίνεις ένα με τη φύση. Θα μένεις ώρες να απολαμβάνεις την απίστευτη φυσική ομορφιά, τα γυαλιστερά γκρίζα βράχια, τα γαλαζο-πράσινα νερά στεφανωμένα με τα πυκνά πεύκα αλλά και ότι έχει απομείνει από τη διάσημη πετρωμένη Γοργόνα, το έργο του Διονύσιου Καρυπίδη, πάνω στα βράχια. Ένα έργο που είχε εδώ και χρόνια γίνει σήμα κατατεθέν της παραλίας και σημείο θαυμασμού για τους επισκέπτες.

Οι Καβουρότρυπες έχουν κάτι από την ατμόσφαιρα Καραϊβικής, αν και δεν έχω πάει, έτσι την χαρακτηρίζουν αυτοί που έχουν πάει και ξέρουν. Η ακτή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί… “εξωτική, αφού διαθέτει κρυστάλλινα, διαυγή νερά που εισέρχονται στους εντυπωσιακούς σχεδιασμούς των βράχων. Δαντελωτές, κάτασπρες μικρές και αμμουδερές, παραλίες, από εκείνες τις σπάνιες όπου οι πλαγιές του δάσους καταλήγουν κυριολεκτικά στην αμμουδιά.”

Σίγουρα δεν μπορεί να καταλογίσει κανείς το παραμικρό στους θαυμαστές της. Αν βρεθείς και εσύ εκεί στα Νότια του δεύτερου ποδιού και επισκεφθείς αυτό το σύμπλεγμα από μικρές παραλίες, που εκτείνονται σε ένα μήκος περίπου 5 χιλιομέτρων θα δικαιώσεις όσους τους έχουν δώσει αυτό τον χαρακτηρισμό. Είναι η ομορφιά της φύσης τέτοια που σου κόβει κυριολεκτικά την ανάσα.

κείμενο: ιάκωβος_καγκελίδης
φωτογραφίες: γιάννης_ζιώρης + ιάκωβος_καγκελίδης
επιμέλεια: αλέξανδρος-κάγκας + πωλίνα-ταϊγανίδου

Καβουρότρυπες

Κάτι τέτοια βλέπουν οι θαυμαστές της Χαλκιδικής και αναφωνούν πως “σαν την Χαλκιδική δεν έχει…”