Le prenom

Θέατρο με άρωμα, αισθητική και την σφραγίδα των «Αίρεσις»

Αγαπημένοι μου φίλοι της θεατρικής ομάδας «Αίρεσις»

Δε σας γράφω από ανάγκη – που λέει και το γνωστό άσμα- αλλά σας γράφω για να σας εκφράσω τη χαρά μου που σας έχω γνωρίσει αλλά και για να σας συγχαρώ, για ακόμα μια φορά, για την εκπληκτική σας παράσταση και τον επιτυχημένο τρόπο που κλείσατε φέτος την επετειακή, θεατρική σας χρονιά. Γιατί γνωρίζω ότι φέτος η θεατρική σας ομάδα κλείνει 10 χρόνια ύπαρξης και δημιουργίας 6 θεατρικών παραγωγών- και είναι 6 και όχι 10 αφού πάντα επιλέγετε την ποιότητα από την ποσότητα και προτιμάτε να μην ανεβάσετε παράσταση από το να ανεβάσετε κάτι που δε θα σας αντιπροσωπεύει ή κάτι το οποίο θα είναι προχειροφτιαγμένο ή ημιτελές ως προς την προετοιμασία ή την αισθητική του.

Πάμε όμως στο δια ταύτα και αυτό δεν είναι άλλο από την φετινή σας παράσταση. Le Prenom των Matthieu Delaporte και Alexandre de La Patelliére. Ένα κείμενο ιδιαίτερο, που δείχνει τις αντιφατικές σχέσεις, που μπορεί να κρύβονται κάτω από το « όνομα» των οικογενειακών ή φιλικών συναναστροφών και μπορούν να βγουν στην επιφάνεια με την αφορμή ενός ονόματος! Ένα έργο που παραπαίει ανάμεσα στο γέλιο και στο δάκρυ και όλα αυτά να βρίσκονται κάτω από την ομπρέλα της γαλλικής κουλτούρας, που ίσως τις περισσότερες φορές ξενίζει στη δική μας αντίληψη. Εσείς όμως φίλοι μου «Αίρεσις» τεντώσατε το θεατρικό σκοινί και ακροβατήσατε με απόλυτη επιτυχία επάνω του. Ισορροπήσατε το χιούμορ και το σαρκασμό με την αποκάλυψη της ψυχής και το ξεγύμνωμα της αλήθειας. Και όλα αυτά δοσμένα μέσα από την οπτική της ελληνικής νοοτροπίας.

Ναι, φίλοι μου «Αίρεσις», κάνατε μια εξαιρετική απόδοση του κειμένου και μια εξίσου εξαιρετική σκηνοθεσία, με ένα επίσης εξαιρετικό εύρημα της οπτικοποίησης του γενικότερου χώρου αλλά και τις εικονοποίησης του πολύ συγκινητικού τέλους. Όμως ιδιαίτερα μνεία θα κάνω στη διανομή των ρόλων, στην οποία πιστεύω ότι οφείλεται ένα μεγάλο μερίδιο της φετινής σας θεατρικής επιτυχίας. Έξυπνα μοιρασμένοι οι ρόλοι, οι οποίοι αποδόθηκαν με μια απόλυτη φυσικότητα στο λόγο, στην κίνηση, στα βλέμματα ακόμα και στις ανάσες. Πραγματικά με κάνατε να νιώσω σα να με βάλατε για άλλη μια φορά στο σπίτι σας, ανάμεσα στην παρέα σας και φάγαμε όλοι μαζί ένα γεύμα που τα είχε όλα, χαρές, λύπες, εξομολογήσεις, βαθύτερες συζητήσεις, εκρήξεις και συμφιλιώσεις.

Φυσικά, να μην ξεχάσω να σας πω πόσο διαφορετικοί ήταν οι ρόλοι σας φέτος, όπως και κάθε χρόνο, με αποτέλεσμα να μην βαριέται ποτέ ο θεατής μαζί σας, γιατί πάντα οι παραστάσεις είναι γεμάτες ευχάριστες εκπλήξεις. Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται το ότι οι εραστές της τέχνης είναι πολλές φορές καλύτεροι και πιο συνεπείς από πολλούς επαγγελματίες. Πραγματικά ήσασταν απολαυστικοί, προσφέρατε άφθονο γέλιο και συγκίνηση και για αυτό πήρατε το πιο θερμό μας χειροκρότημα.

Ανυπομονώ για την επόμενη παράστασή σας…
Με απεριόριστη εκτίμηση, η φίλη σας Δήμητρα

κείμενο: δήμητρα-λαμπροπούλου
φωτογραφίες: μαρία-σταυριανίδου + νίκος-μπιλιούρης
επιμέλεια: ιάκωβος-καγκελίδης + πωλίνα-ταϊγανίδου

...