Τρεις λύρες, τρεις πολιτισμοί παντρεύτηκαν στην μακεδονική γη.

Στη 2η Γιορτή Γης

Θα μπορούσε να ήταν και σύνθημα, ε ναι λοιπόν «βουτιά στην παράδοση». Στις μέρες μας το πανηγύρι ζει τα καλύτερά του και κυριαρχεί ένα σύνθημα όλο νόημα. Η αναγνώριση και εμπέδωση όλων εκείνων των στοιχείων που συνθέτουν την παράδοσή μας μπορούν να μπολιάσουν την διαφορετικότητα αλλά και να βρουν όλα εκείνα τα κοινά σημεία των τριών πολιτισμών που χρόνια τώρα ζουν και πορεύονται μαζί.

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο «ανακάλυψα» ότι η λέξη παράδοση είναι παράγωγο ουσιαστικό του ρήματος «παραδίδωμι» που σημαίνει δίνω στα χέρια κάποιου, εμπιστεύομαι κάτι σε κάποιον. Είναι δηλαδή η παράδοση μια διαδικασία παράδοσης, μεταβίβασης των ηθών και εθίμων, από την μία γενιά στην άλλη. Η Ελλάδα μας είναι όλες εκείνες οι πολιτιστικές αξίες του παρελθόντος, που τις έχουν δώσει ένα ιδιαίτερο χρώμα. Με το πέρασμα των χρόνων έχουν διαμορφωθεί διακριτικά στοιχεία του ελληνικού λαού αποτελούν την ελληνική παράδοση. Οι αξίες αυτές εξακολουθούν και σήμερα να δίνουν τον δικό τους αγώνα, να παραμείνουν ζωντανές, κομμάτι του πολιτιστικού μας χώρου.

Η παράδοση έχει πολλές πτυχές, δεν είναι μόνο η γλωσσική παράδοση, τα ήθη και έθιμα, είναι πολλά παραπάνω, όπως το τραγούδι, οι παροιμίες, οι μυθοπλασίες, η οικοτεχνία, η ενδυματολογία, η κουζίνα, οι γιορτές, τα πανυγήρια και πολλά άλλα. Και εκεί στον σύλλογο της Ευξείνου Λέσχης Χαρίεσσας το ξέρουν πολύ καλά και με αφορμή την δεύτερη γιορτή γης διοργάνωσαν ένα διαφορετικό πανηγύρι. Τρεις πολιτισμοί, του Πόντου, της Κρήτης και της Θράκης ενώθηκαν στην αγκαλιά του Αί Δημήτρη και παρουσίασαν τις κουζίνες τους, στοιχεία της παράδοσής τους, έγιναν ένα σώμα μια ομάδα και χόρεψαν όλοι μαζί κάτω από τους ήχους των μουσικών οργάνων τους, που αποτελούν ταυτόχρονα σύμβολο της παράδοσής τους, τις λύρες τους. Ήταν μια πανδαισία μουσικής και λόγου, με εκρηκτικά συναισθήματα. Διαφορετικοί χοροί και μουσικές, διαφορετικοί άνθρωποι συναντήθηκαν για ένα μοναδικό μουσικό-χορευτικό πάντρεμα σε μια σκηνή, στην Γιορτή Γης. Οι τρεις πολιτισμοί δεν παρέλειψαν, σεβόμενοι τον τόπο που τους φιλοξενεί, και έκλεισαν τη μουσικοχορευτική παράστασή τους μ’ ένα μακεδονίτικο χορό.

Στη Γιορτή Γης συμμετείχαν τέσσερα διαφορετικά συγκροτήματα από τέσσερις διαφορετικούς συλλόγους. Η Εύξεινος Λέσχη Χαρίεσσας και η Εύξεινος Λέσχη Βέροιας έφεραν στην σκηνή της Γιορτής Γης τον Πόντο. Ο σύλλογος Κρητικών Ημαθίας εκπροσώπησε στο μοναδικό αυτό πάντρεμα την λεβεντογέννα Κρήτη μας ενώ ο Όμιλος Πολιτισμού και Περιβάλλοντος «Αράπιτσα» ένωσε την μονάκριβη μας Θράκη!

Η παράδοση απέδειξε για μια ακόμη φορά πως είναι ακόμα ζωντανή και έχει ακόμα τη δύναμη να μας οδηγεί. Ανακαλύψτε τις παραδόσεις στην Ελλάδα, τις ρίζες της, αυτές που της δίνουν τον πιο ξεχωριστό της χαρακτήρα. Ο πλούτος, η ποικιλομορφία και η «πολυχρωμία» των εθίμων και των παραδόσεων στην Ελλάδα θα σας συγκλονίσει.

Βουτιά λοιπόν στην παράδοση και μια ευχή και μια προτροπή… «Φτάσε όπου δεν μπορείς», εμπνεόμενοι από τη φράση του Νίκου Καζαντζάκη στην «Αναφορά στον Γκρέκο», για όλους αυτούς τους ανθρώπους που ασχολούνται και δίνουν την ψυχή και σώμα τους, στην προσπάθεια και στον αγώνα για τη διατήρηση της παράδοσή μας,

κείμενο + φωτογραφίες: ιάκωβος-καγκελίδης
επιμέλεια: πωλίνα-ταϊγανίδου + αλέξανδρος-κόγκας

«Φτάσε όπου δεν μπορείς»