Στον προαύλιο χώρο και τους δρόμους γύρω από την Εκκλησία του Αγίου Αντωνίου

Εικόνες του σήμερα, που θυμίζουν άλλες εποχές...

Κόσμος...κατά κύματα, ίσως λιγότερος από άλλες χρονιές, αλλά πάντα εκεί. Μπαλόνια παντού, παιδιά στις αγκαλιές και στα χέρια, αντίκες, φυλαχτά, εικόνες Αγίων, (που ακουμπούν σε) κίτρινες τέντες που γράφουν λουκουμάδες, οι λουκουμάδες οι ίδιοι, που γίνονται ένα με το μαλλί της γριάς...Κούκλες, καροτσάκια, ΠΑΟΚ και Άρης, καντηλάκια, ελληνικές σημαίες πάνω σε ιερά λάβαρα και σε σοκολάτα, παππούδες και γιαγιάδες που βγήκαν βόλτα με τα εγγόνια τους, φωνές, παιχνίδια, και 20 μέτρα πιο δίπλα, κατάνυξη, ευχές και προσευχές, κεριά και προσκύνημα...Και η ουσία είναι στο τέλος, στην τελευταία εικόνα.

Είτε βρίσκεσαι στη Βέροια ή σε κάποια γειτονιά μεγαλούπολης, είτε σε κεφαλοχώρι, ο αέρας του πανυγηριού είναι ο ίδιος...Και αν ξεχάσεις το κινητό σου κλειστό, και δε δεις τις μάρκες των αυτοκινήτων, είναι σαν 20 χρόνια πριν...Χωρίς special εφε.

φωτογραφίες: κωνσταντία-μαζαράκη
επιμέλεια: ιάκωβος-καγκελίδης + τάσος-θώμογλου

...γύρω από την Εκκλησία του Αγίου Αντωνίου