Της πόλης μου η σημαία…

Ήταν όλα όμορφα και ηρωικά. Θυμόμαστε ακόμη ποια μέρα γιορτάζουμε...

Ασφαλώς θα έβρεχε. Πάντα βρέχει σ’ αυτήν την πόλη όταν κάτι σημαντικό συμβαίνει. Εξάλλου, έτσι μας αρέσει. Όπως και να χει οι Βεροιείς, κραδαίνοντας περήφανα τις ομπρέλες τους (το Αιγίνιο είχε την τιμητική του), ξεχύθηκαν στην πολυτραγουδισμένη Μητροπόλεως και την μαρτυρική Εληάς για να γιορτάσουν την επέτειο της απελευθέρωσης της αποστολικής μας πόλης.

Σκοινιά τεντωμένα, τροχονόμοι, αστυνομικοί, ηχεία, γύφτοι, μπαλόνια, σημαίες, μαλλί της γριάς, και στην πλατεία Ωρολογίου η συγκέντρωση. Εκεί που αυθόρμητα 104 χρόνια πριν οι διψασμένοι για Ελλάδα πρόγονοί μας, αντίκρισαν με ενθουσιασμό τα πρώτα απελευθερωτικά τάγματα να κατηφορίζουν από τους στρατώνες. Εκεί στην τσιμεντένια μας πλατεία δόθηκε το ραντεβού των τολμηρών παρελαυνόντων. Σύλλογοι, οργανώσεις, σύσσωμη η μαθητιώσα νεολαία και μια πινελιά στρατεύματος.

Καμάρι και δόξα, ίσια η πλάτη, φουσκωμένο στήθος και πνιγμένος πόνος για το μαλλί που ίσιωσε με επιμονή και μεράκι, μα το κατσάρωσε η βροχή. Άλλα προϊόντα στάιλινγκ άντεξαν στη σκληρή δοκιμασία, οι μοϊκάνες έμειναν ολόρθες, οι φούστες σηκώθηκαν κατάτι περισσότερο βγαίνοντας από το σπίτι και τα σχέδια για μετά περιστρέφονταν γύρω από γύρους, καφέδες και καψάλισμα στα ιντερνετάδικα με στολή παρέλασης. Χειροκροτήθηκαν άπαντες, οι κουβεντούλες συνεχίστηκαν και στην πλατεία της Εληάς, πάνω από ευμεγέθεις γούρνες νερού και εν μέσω κραυγών εθνικής έξαρσης, αγανάκτησης για τους άδικους ουρανούς και ματαιοδοξίας (τώρα έτσι μούσκεμα, πού να πάω για καφέ).

Ήταν όλα όμορφα και ηρωικά. Θυμόμαστε ακόμη ποια μέρα γιορτάζουμε, θυμόμαστε εκείνους που πέρασαν και μας ελευθέρωσαν και εκείνους που μένουν ακόμη εδώ και μας σκλαβώνουν. Τουλάχιστον, οι γούρνες με τα βρόχινα νερά δεν στάθηκαν ικανές να πνίξουν την πανηγυρική μας διάθεση. Κάποτε εξάλλου η βροχή σταματά. Πάντα η βροχή σταματά σ’ αυτήν την πόλη όταν κάτι σημαντικό έχει συμβεί.

κείμενο: αλέξανδρος-κόγκας
φωτογραφίες: ιάκωβος-καγκελίδης
επιμέλεια: πωλίνα-ταϊγανίδου + τάσος-θώμογλου

Της πόλης μου η σημαία…