Scroll to top
Back
free giorgios_kasapidis

Ερωτικό

  • Κείμενο:

    γιώργος_κασαπίδης

  • Φωτογραφίες:

    γιώργος_κασαπίδης

  • Ημερομηνία:

    Ιούνιος 2018

  • Επιμέλεια:

    ιάκωβος_καγκελίδης

Scroll
…Ήρθε ο Ιούνης, χαμογέλα

Φάνηκε λίγο στο παράθυρό της
Ωω έμοιαζε τόσο όμορφη! Είναι!
Θα είχε λούσει τα μακριά της μαλλιά
Θα τα στεγνώσαν αέρηδες θερμοί, θα τα ξεμπλέξαν χτένια -οι αγάπες μου-
Ωω τόσο όμορφη

Και μόλις μ’ είδε, θα φυλλοκάρδισε και η δική της νύχτα σαν τη δική μου. Εμένα βέβαια, έπαψε θαρρείς εκεί για πάντα.
Εκείνη, μάλλον θα είπε μέσα της φωναχτά πρώτα, ‘τον αγαπώ’ και μετά -φοβούμενη τη μάνα της- ‘ας μην κάνει θε μου κάτι άλλο’
Εγώ πάλι είπα, ‘την αγαπώ’ και μετά, ‘ας κάνει κάτι ακόμη, περιμένω’
Ωω τι όμορφα που έπινε δήθεν νερό, για να με δει κλεφτά, η όμορφή μου…
Έπειτα σταμάτησε η βροχή
Η νύχτα ημέρεψε, γέννησε ήλιους
Λεχώνα η νύχτα τώρα

Η όμορφη γλύστρισε απαλά απ΄το παραθύρι της κι έγινε δρόμος, βήματα, χορός Ηπείρου Πωγωνίσιος και οι μουσικοί βαρούν μπατζίτικα.
Ωω πόσο όμορφη γύρω της η γη. Οι πίσσες, τα γιαπιά, τα τσιμέντα και τα σκουπίδια κάτου. Τ’ αποτσίγαρα. Όμορφα γύρω της όλα.
Την έφτασα ξοπίσω. Σταμάτησε. Κι ο χρόνος επίσης. Έστρεψε το λαιμουδάκι της αριστερά- κρίνος λευκός, επαίτης ήλιου- κι ύστερα γύρισε ολόκληρη. Έγειρε η πόλη από τη μια κι έκατσε αυτή ψηλότερα σε θρόνο. Εσύ, η Αγάπη!

Έβγαλε αργά τα μεσημεριανά της γυαλιά και φύτρωσαν φασκόμηλα ωκεανοί. Μαγεία, είπα.
Δε μου ΄ρχεται στο νου αν έβγαλα τα δικά μου γυαλιά. Αν είδε τα μάτια μου. Κρίμα! Πόση σημασία να είχε.…
Της άπλωσα το χέρι
Μου ΄δωσε το δικό της
Και ήρθε γεύση φιλιού, πρώτου φιλιού και ύστερου
Ξεπάτωσα την καρδιά μου και κόκκινη ζεστή και ματωμένη έρωτα, μεσ’ απ’ τις παλάμες μου, δώρο αιώνιο έγινε.
Ωω τι όμορφες οι λιγοστές μας λέξεις! Τι όμορφες, όμορφή μου!

Κι έφυγε
Μάταια φώναζα
Έγινε εκείνη ουρανός
Ουρανέ μου
Κι αλαφροΐσκιωτος παρέμεινα λουλούδι του Μαγιού
‘’Flor de Maio’’…παχύφυτη Υπομονή
Κι είπε εκείνη ως ουρανός
‘’Ήρθε ο Ιούνης, χαμογέλα’’