Scroll to top
Back
concerts

o Κωνσταντίνος & o Ματθαίος Τσαχουρίδης συναντoύν την Ελένη Βιτάλη

  • Κείμενο:

    ιάκωβος_καγκελίδης

  • Φωτογραφίες:

    ιάκωβος_καγκελίδης

  • Ημερομηνία:

    Ιούλιος 2018

  • Επιμέλεια:

    τάσος_θώμογλου

Scroll

σαν ένα παιδικό όνειρο

Αυτή την φορά ο καιρός ήταν σύμμαχος. Από νωρίς ο ουρανός έβαλε τα καλά του. Έτσι και γω αποφάσισα και ανέβηκα στο θέατρο γης. Μόνος μου σε συναυλία. Πρώτη φορά. Άφησα πίσω γυναίκα και παιδί, μα την επόμενη φορά το αποφάσισα, θα τους πάρω μαζί μου. Τέτοιες βραδιές πρέπει να τις μοιράζεσαι.
Και ας ξεκινήσουμε με την κυρία της βραδιάς, την Ελένη Βιτάλη, που θεωρείται ότι βρίσκεται στην καλύτερή της περίοδο, ως μεγάλη ερμηνεύτρια και δημιουργός, παρουσιάζει ένα πρόγραμμα με συγκλονιστικές ερμηνείες. Η φωνή της κρυστάλλινη, η χροιά της μοναδική και αναλλοίωτη, σαν να "φοβάται" να τα αγγίξει ο χρόνος.

Για τον Κωνσταντίνο και τον Ματθαίο η σημερινή βραδιά ήταν κάτι το ξεχωριστό. Ήταν ένα παιδικό όνειρο. Μεγάλωσαν με τα τραγούδια της Ελένης Βιτάλη. Η μοναδική προσέγγισή τους στην παραδοσιακή ποντιακή μουσική έρχεται να παντρευτεί με τα ηχοχρώματα της φωνής της Ελένης Βιτάλη που έχει βαθιές ρίζες στη δημοτική παράδοση. Το αποτέλεσμα απλά συγκινητικό. Οι φωνές του Κωνσταντίνου και της Ελένης "αγκαλιάζονται" τόσο μαγικά σαν να τραγουδούσαν χρόνια μαζί. Το ταλέντο του δεξιοτέχνη Ματθαίου ξεδιπλώνεται και οδηγεί το πρόγραμμα από ροκιές μέχρι και ζεμπεκιές.

Μια σκηνή γεμάτη αγάπη, αλληλοσεβασμό και πολύ ταλέντο. Η Ελένη σαφώς ενθουσιασμένη από το μουσικό αυτό αποτέλεσμα αναφωνούσε κάθε λίγο... "αγάπες μου", ο Κωνσταντίνος και ο Ματθαίος προσπαθούσαν μάταια να πάρουν το βλέμμα τους από πάνω της και ένα κοινό εκστασιασμένο, που με την πρώτη ευκαιρία, ξεχήθηκε μπροστά στην σκηνή, πιάστηκε χέρι χέρι και κάπως έτσι ξεκίνησε το γλέντι.

Και ποια είναι η ουσία αυτής της βραδιάς; ότι ακόμη και την επόμενη και την μεθεπόμενη μέρα ακόμη μιλάς για αυτή την βραδιά. Προσπαθείς να βρεις στο youtube βιντεάκια ώστε να πάρεις μια ακόμη τζούρα συγκίνησης. Την επόμενη φορά δεν θα είμαι μόνος...